X
تبلیغات
کلوب هواداران تراکتور

کلوب هواداران تراکتور

Sponges - A Coloring Worksheet

Since sponges look like plants, it is understandable why early biologists thought they were plants. Today, we know that sponges are simple, multicellular animals in the Kingdom Animalia, Phylum Porifera. This phylum is thought to represent the transition from unicellular animals to multicellular animals. Most (but not all) sponges are asymmetrical and have no definite shape. Sponges, like all animals, are eukaryotic - meaning their cells have a nucleus. Porifera in Latin means "pore-bearer" and refers to the many pores or openings in these animals. Because of these pores, a sponge can soak up and release water. At one time, real sponges were used for cleaning and bathing. Today, most are artificially made.

All adult sponges are sessile, meaning they are attached to some surface. Since they cannot move, sponges cannot pursue their food. Instead, they are filter feeders, meaning they obtain their food by straining the water for small bits of food like bacteria, algae or protozoans.

Sponges exhibit less specialization (adaptation of a cell for a particular function) of cells than most invertebrates. The primitive structure of a sponge consists of only two layers of cells separated by a non-living jelly like substance. The outer layer of the sponge is the epidermis which is made of flat cells called epithelial cells. Color all the epithelial cells (B) of the epidermis peach or pink.

The inner layer consists of collar cells (A) whose function is to circulate water through the sponge. They do this by swishing their flagella which pulls water through the incurrent pore - water then travels out the osculum at the top of the sponge. As water passes through the sponge in this way, cells absorb food and oxygen and waste is excreted. Color the osculum (D) dark blue, the incurrent pores (C) light blue. Color the inside of the sponge where water circulates the same light blue as you colored the incurrent pores. Color all the collar cells (A) red.

In the jelly-like substance between the epidermis and the collar cells are cells called amebocytes - because they look like amebas. The job of the amebocytes is to travel around distributing food and oxygen to the cells of the epidermis. Because of the amebocytes, scientists believe that sponges evolved from protists. Color all of the amebocytes (E) green - look for them carefully.

The body of the sponge would collapse if it did not have some type of supporting structure. Some sponges have a soft network of protein fibers called spongin. Others have tiny, hard particles called spicules. Many of these spicules also stick out of the epidermis and provide the sponge with protection. Most sponges have a combination of spicules and spongin, the ratio often determines how soft or hard the sponge is. Search for and color all the pointy spicules (F) brown.

Reproduction for sponges can be accomplished both sexually and asexually. There are three ways for a sponge to reproduce asexually: budding, gemmules, and regeneration. Sponges can simply reproduce by budding, where a new sponge grows from older ones and eventually break off. Color the adult sponge (J) pink and all the buds (G) you can find red. Sponges can also reproduce by regeneration, where missing body parts are regrown. People who harvest sponges often take advantage of this by breaking off pieces of their catch and throwing them back in the water, to be harvested later. Finally, sponges can reproduce by creating gemmules - which is a group of amebocytes covered by a hard outer covering. Color the gemmule (H) yellow.

Sexual reproduction occurs when one sponge releases sperm into the water. This sperm travels to another sponge and fertilizes its eggs. The larva form will then swim to another location using its flagella where it will grow into an adult sponge. Most sponge species are hermaphrodites, they can produce both eggs and sperm.

Questions:

1. What did early biologists think sponges where? ______________________
2. Sponges belong to the Kingdom _________________ and the Phylum _______________
3. Sponges are [ unicellular or multicelluar ] and [ prokaryotic or eukaryotic ]
4. What type of symmetry do sponges have? ___________________________________
5. What does it mean to be sessile? ____________________________________
6. How do sponges get their food? ___________________________________
7. Water enters the sponge through the _____________________ and leaves through the _____________________
8. What is the job of the amebocyte? ___________________________________________________________
9. What two substances give the sponge support? _________________________________
10. Tiny sponges growing from the main body of the sponge are called _____________________________
11. What is a gemmule? ____________________________________________________
12. What is a hermaphrodite? ____________________________________________________

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 14:44  توسط گیگ  | 

Sponge, a simple, aquatic animal that looks like a plant. The term is also used for the skeleton of certain types of these animals; the skeleton soaks up fluid easily. Most sponges live in warm water at shallow depths, although sponges are found in all oceans at various depths. There are also species of sponges that live in freshwater. Sponges usually occur in colonies. When young, they attach themselves to rocks, corals, shells, or other submerged objects. Some species live on sand or mud bottoms.

SpongesSponges do not have heads, arms, or internal organs.

Sponges are an important source of certain drugs with antibiotic and cancer-inhibiting properties. Sponge skeletons that soak up fluid easily are used for washing, cleaning, and painting. However, artificial sponges made from cellulose, rubber, or plastics have greatly reduced their commercial importance.

There are more than 5,000 species of sponges; about 150 species live in freshwater. The body consists of a jellylike mass of tissue clinging to a skeleton. The entire animal is permeated by an extensive system of canals. The surface contains numerous small entrance pores, called ostia, and larger exit holes, called oscula. The canals provide shelter for thousands of small aquatic animals that live there, either permanently or temporarily.

The canals are lined with whiplike cells called choanocytes, the movements of which create currents that cause water to flow through the canals. In passing through the sponge, the water gives up oxygen and food and carries away waste products. The food, absorbed by choanocytes and amoeba-like cells called amebocytes, consists of bacteria and particles of decomposed animals and plants.

Sponges have cells called pinacocytes that function as simple muscles. Pinacocytes cover the exterior surface of a sponge and contract to decrease the size of the sponge and the rate of water flow.

Sponges occur in many colors, including gray, red, yellow, and blue; some appear green because of algae that grow on their bodies. Sponges range in length from one-quarter inch (5 mm) to six feet (1.8 m). They have the remarkable ability to restore lost parts, and a new sponge can grow from a small cutting removed from another sponge.

Sponges use both sexual and asexual methods of reproduction. In the sexual method, larvae develop from fertilized egg cells. A larva swims about until it attaches itself to an object; it then develops into a new sponge. In the asexual method, small buds, or gemmules, break off from the parent and develop into new sponges.

A sponge's skeleton is made up of protein fibers called spongin; of spicules, which are microscopic needles composed of calcium carbonate or silica; or of a combination of fibers and spicules. Spongin sponges are soft; silica sponges are hard and fragile, resembling glass. Most sponges, including those shown in the photographs above, are of the combination type.

Sponge Fishing

Many sponges come from the eastern Mediterranean Sea, the West Indies, and the Tarpon Springs area of Florida. Hookers, workers in sponge-fishing boats, collect the animals from shallow water using long poles equipped with two- or three-pronged hooks. Softer sponges come from depths of 100 feet (30 m) or more and are cut from rocks by divers. In some parts of the Mediterranean sponges are taken by dredging.

When first brought to the surface, the sponges resemble pieces of raw liver. They are beaten and scraped to rid the skeletons of the dead tissue, and then they are washed and dried. Before reaching retail stores they are sorted, washed again, bleached, trimmed, and sometimes dyed.

Sponges form the phylum Porifera (porebearers). The vase sponge is Ircinia campana; the tube sponge, Callyspongia vaginalis; the red beard sponge, Microciona prolifera; the breadcrumb sponge, Halichondria panicea.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 14:42  توسط گیگ  | 

SPONGES: They are Nothing Like Sponge Bob!

Diagram of a simple sponge

Although they may look plant-like, sponges are the simplest of multi-cellular animals. A sponge is a bottom-dwelling creature which attaches itself to something solid in a place where it can, hopefully, receive enough food to grow. The scientific term for sponges is Porifera which literally means "pore-bearing." A sponge is covered with tiny pores, called ostia, which lead internally to a system of canals and eventually out to one or more larger holes, called oscula. Within the canals of the sponge, chambers are lined with specialized cells called choanocytes, or collar cells. The collar cells have a sticky, funnel shaped collar and a hairlike whip, called a flagellum. The collar cells serve two purposes. First, they beat their flagella back and forth to force water through the sponge. The water brings in nutrients and oxygen, while it carries out waste and carbon dioxide. Second, the sticky collars of the collar cells pick up tiny bits of food brought in with the water. Another type of cell, called an amebocyte, takes the food to other cells within the sponge.

Sponges are very effective filter feeders, since they are able to capture and eat particles as small as bacteria as well as much larger particles. The "skeleton" of the sponge is composed of tiny needle-like splinters called spicules, a mesh of protein called spongin, or a combination of both. Many sponges can only be identified by microscopic examination of the skeleton, which makes certain identification from photographs difficult.

Most sponges are hermaphroditic (having both sexes in one), but produce only one type of gamete per spawn. (i.e. some play the male role and the other plays the female role, even though they are both capable of playing either role). The sperm is released into the water column by the "male" sponge and finds its way to the "female" sponges, where fertilization occurs internally. Eventually, the planktonic larvae are released from the female sponge and float around in the water column as plankton for only a few days. They then settle down and start growing. The next time the sponges reproduce, they may change sexual roles.

There are many different types of sponges in the world's oceans, and, contrary to popular belief, they can be quite colorful and beautiful. Sponges come in two basic types: encrusting or free-standing. Although neither of these names are part of the true classification of sponges, it does make it a bit easier to organize them.


Encrusting sponges typically cover the surface of a rock in the same manner that moss covers a rock on land. Free-standing sponges are a bit more interesting. These sponges have more inner volume compared with their outside surface area and sometimes grow into strange shapes, often reaching gigantic proportions.Many of the free-standing sponges are well known to most people. For example, nearly everyone has heard of the barrel sponge, a large tropical sponge which sometimes grows large enough to fit a whole person inside. Equally well known are the tube sponges of the tropics, coming in nearly every color of the rainbow.While not all sponges are as colorful or as large as those found in the tropics, sponges are an ancient and efficient design which will probably continue to populate the world's oceans longer than people will populate the Earth.

Check out some more sponge pictures here.

Watch the new free internet TV series about the underwater world:


JONATHAN BIRD'S BLUE WORLD

In this photograph, the pumping action of a sponge is illustrated. A non-toxic yellow dye has been squirted around the base of a purple tube sponge in the Caribbean. Shortly thereafter, the dye is pumped out through the osculum at the top of the sponge.


 

Some sponges grow quite large. This barrel sponge is nearly large enough for the diver to climb right inside! Other barrel sponges get even bigger than this.


This barrel sponge is spawning.

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 14:40  توسط گیگ  | 

Sponges



Sponges (poriferans) are very simple animals that live permanently attached to a location in the water - they are sessile. There are from 5,000 to 10,000 known species of sponges. Most sponges live in salt water - only about 150 species live in fresh water. Sponges evolved over 500 million years ago.

The body of this primitive animal has thousands of pores which let water flow through it continually. Sponges obtain nourishment and oxygen from this flowing water.

Anatomy: The body of a sponge has two outer layers separated by an acellular (having no cells) gel layer. In the gel layer are either spicules (supportive needles made of calcium carbonate) or spongin fibers (a flexible skeletal material made from protein). Sponges have neither tissues nor organs. Different sponges form different shapes, including tubes, fans, cups, cones, blobs, barrels, and crusts. These invertebrates range in size from a few millimeters to 2 meters tall.

Diet: Most sponges eat tiny, floating organic particles and plankton that they filter from the water the flows through their body.

Reproduction: Most sponges are hermaphrodites (each adult can act as either the female or the male in reproduction). Fertilization is internal in most species; some released sperm randomly float to another sponge with the water current. If a sperm is caught by another sponge's collar cells (choanocytes), fertilization of an egg by the traveling sperm takes place. The resulting tiny larva is released and is free-swimming; it uses tiny cilia (hairs ) to propel itself through the water. The larva eventually settles on the sea floor, becomes sessile and grows into an adult. Some sponges also reproduce asexually; fragments of their body (buds) are broken off by water currents and carried to another location, where the sponge will grow.

Classification: Kingdom Animalia (animals), Phylum Porifera (sponges), Classes: Calcarea (calcerous sponges - having spicules), Demospongiae (horn sponges, like the bath sponge), Scleropongiae (coralline or tropical reef sponges), and Hexactinellida (glass sponges).

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 14:37  توسط گیگ  | 




اسفنج ها:
اسفنج ها ساده ترين جانورانند اين جانوران كه اغلب دريازي هستند به صورت كلوني زندگي مي كنند تا كنون حدود 5000 گونه آنها شناخته شده است اسكلت اسفنج ها از آهك، سيليس و يا نوعي پروتئين سخت تشكيل شده است . و بر اين اساس اسفنج ها به سه دسته آهكي، شيشه اي و شاخي طبقه بندي مي شوند.
بدن يك اسفنج بالغ از سه لايه سلول مختلف تشكيل شده است اين جانوران به طريقه جوانه زدن و يا قطعه قطعه شدن زياد مي شوند اين جانوران توليد مثل جنسي نيز دارند و با تشكيل تخم زياد مي شوند.

كيسه تنان:
اين گروه از جانوران نسبت به اسفنجها پيشرفته ترند. زيرا چندين نوع سلول اختصاصي كه كارهايي مانند گوارش حركت، حس كردن را بر عهده دارند در ساختمان آنها ديده مي شود.
نام علمي شاخه كيسه تنان كنيدارپا است كه از كلمه كنيدوست گرفته شده است.
كنيدوست سلولهاي زهرآگيني است كه بر روي بازوهاي اطراف دهان جانور وجود دارد




كيسه تنان به دو شكل اصلي پوليپ(ثابت) و مدوز(متحرك و شناور) ديده مي شوند اين جانوران هم به طريقه جنسي(توليد تخم) و هم به طريقه غير جنسي(جوانه زدن) زياد مي شوند.




كرم ها:
كرم ها گروه بزرگي از جانوران را تشكيل مي دهند و اقسام بسيار زيادي دارند. برخي زندگي انگلي وبرخي زندگي آزاد دارند. آنها را مي توان در محيط هاي گوناگون، آب هاي شور، شيرين، خاك و حتي بدن گياهان و جانوران يافت. كرم ها را بر اساس ساختمان بدن به سه شاخه:

1) كم هاي پهن 2) كرم هاي لوله اي 3) كمر هاي حلقوي

تقسيم بندي مي كنند.


كرم هاي پهن:
تا به حال 13 هزار گونه كرم پهن شناخته شده است همه آنها داراي ويژگي هاي زير هستند.
1) بدن اين جانداران داراي سه لايه جنيني است
2) تقارن آنها دو جانبي يا دو طرفي است
3) بدن حفره عمومي ندارد. و فضاي بين بافتهاي آنها را نوعي بافت پيوندي پر مي كند.

P3



كرم هاي لوله اي
در اين كرم ها نيز تقارن دو جانبي است حدود 15 هزار نوع آنها شناخته شده است كه در محيط هاي گوناگون به شكل آزاد يا انگلي زندگي مي كنند. بدن اين جانداران بدون قطعه و لوله مانند است سطح بدن آنان را پوشش يا كوتيكول محكمي مي پوشاند و حفره عمومي آنها (سلوم) كاذب است جنس نر و جنس ماده آنها از هم جداست و به طريق جنسي زياد مي شوند.




كرم هاي حلقوي
كرم هاي حلقوي يا (آنليدها) حدود9000 گونه اند. گونه هايي ساكن آب هاي شيرين و گونه هايي دريازي و برخي در محيط خشكي زندگي مي كنند . بدن اين جانداران نرم و ماهيچه اي و حلقه حلقه است بدن آنها تقارن دو جانبي وداراي حفره عمومي است. ديواره بدن اين جانداران داراي ماهيچه هاي طولي و حلقوي است كه موجب حركت جاندار مي شوند دستگاه عصبي اين جانوارن كامل تر شده است و شامل يك طناب عصبي شكل است. اين جانوران گردش خون پيوسته دارند و توليد مثل آنها جنسي است.




نرم تنان
حدود 60 هزار گونه از نرم تنان شناخته شده است. از نظر علمي آنان را به 5 رده تقسيم بندي مي كنند.



آمفي نورا:

اغلب دريازي اند در اين جانداران سر تحليل رفته و فاقد چشم، و بازو هستند و حدود 700 گونه آنها شناخته شده است.


ناوپايان:

حدود 200 گونه آنها شناخته شده است دريازي هستند صدف آنها لوله اي شكل است كه از هر دو طرف باز است .


شكم پايان:

وجود پاي بزرگ و مسطح زير بدن ، عدم تقارن در حالت بلوغ ، داشتن صدف پيچ خورده يك تكه از ويژگي هاي اين گروه است در دهان شكم پايان زبان سوهان مانندي وجود دارد كه براي تراشيدن مواد غذايي كاربرد دارد.


دو كفه اي ها:
در اين جانوران صدف دو قطعه اي است كه با رباط و دندانه به هم اتصال يافته اند. تقارن اين جانوران دو جانبي و پاهايي تبر مانند دارند در اين جانوران آبشش ها پيشرفتگي بيشتري يافته اند و به اندام هاي تغذيه كننده تبديل مي شوند.





سر پايان:
در اين جانوارن پاها در اطراف دهان قرار دارد. دستگاه عصبي اين جانوران بسيار توسعه يافته و اسكلت خارجي آنها تحليل رفته است اما اسكلت داخلي غضروفي دارند. در آب هاي شور و يا شيرين زندگي مي كنند. فضاي جبه آنها زياد است و جاندار مي تواند با فشار آب را به بيرون براند و به سرعت حركت كند.




شاخه بند پايان
بندپايان داراي اسكلت خارجي و سخت هستند . بدن و اندام هاي حركتي آنها بند بند است . به دليل سازگاري آنان در محيط هاي مختلف موجب تنوع آن شده است به طوري كه حشرات فراوان ترين بي مهره ها هستند تاكنون حدود يك ميليون گونه بندپا شناخته شده است بند پايان به تنهايي از گوناگوني همه جانوران و گياهان بيشتر اند.

بند پايان به دو زير شاخه كليسرداران و آرواره داران تقسيم بندي مي شوند.




كليسرداران
بدن كليسرداران داراي سر سينه اي بدون بند، شكم بند بند است و به سر سينه 6 جفت زايده متصل است. نخستين جفت كليسرها، دومين جفت پدي پالپ ها و چهار جفت آخر پاهاي حركتي اين جانوراند. اين جانوران آرواره يا شاخك ندارند.
رده عنكبوتيان؛ در اين گروه قرار دارند اين جانوران معمولاً گوشت خوار و شكارچي اند . چشم هاي آنها ساده و شش هاي كتابي دارند. (عنكبوت، كنه، عقرب، رتيل)




آرواره داران
بدن اين جانوران داراي سرسينه و شكم يا سر ، سينه و شكم و يا سر و تنه است.
در سر يك يا دو جفت شاخك، يك جفت آرواره(مانديبول) وجود دارد. سخت پوستان ، صدپايان، هزارپايان و حشرات در اين زير شاخه قرار دارند.
سخت پوستان:

اين جانوران هم در خشكي و هم در آب هاي شيرين و شور ديده مي شوند معمولاً چشم مركب دارند و از طريق آبشش تنفس مي كنند (خرچنگ پهن ، خر خاكي)
هزار پايان:

تعداد انواع آنها نسبت به ساير بند پايان كمتر است اين جانوران علف خوار يا مردار خوارند حدود 10 هزار گونه آنها شناخته شده اند (هزار پاي گوشت خوار، هزار پاي علف خوار)


حشرات:
اين جانوران هم در خشكي و هم در آب قابل مشاهده اند. بدن شامل سر، سينه و شكم است .
معمولاً داراي سه جفت پا و دو جفت بال هستند كه به سينه متصل است. چشم ها ساده و مركب است. علت اينكه سازگاري مناسبي دارند اين است كه از غذاهاي متنوع استفاده مي كنند و سرعت زياد توليد مثل دارند. (مگس، سنجاقك، ملخ)




شاخه خارپوستان
اين جانوران در آب هاي گرم زندگي مي كنند و شباهتي به ساير گروه هاي جانوري ندارند در درون بدن آنها دستگاه گردش آب وجود دارد كه وظيفه انتقال مواد و يا دفع مواد و حتي حركت جاندار را بر عهده دارد.




مهره داران
بدن اين جانداران داراي سر ، تنه و دم است. داراي اسكلت داخلي و مغز درون جمجمه قرار دارد دستگاه گردش خون بسته دارند و خون داراي گلبول هاي سفيد و هموگلوبين در گلبول هاي قرمز است.




ماهي ها:
ماهي ها از لحاظ شكل و رنگ و اندازه و نوع غذاي مصرفي و نوع رفتارها، با يكديگر متفاوتند. در رده بندي ماهي ها را به سه رده زير تقسيم بندي مي كنند.




ماهي بدون آرواره:
اين ماهي ها كه دهان گرد هم ناميده مي شوند ساكن آبهاي شيرين يا درياها هستند اسكلت آنها غضروفي است دهان بادكش مانند دارند باله هاي زوج ندارند و قلب آنها دو حفره اي است .

ماهي غضروفي:
حدود 200 گونه اين نوع ماهي ها شناخته شده است. كوسه ماهي ، ماهي خاويار، اره ماهي و سفره ماهي در اين رده قرار دارند. در پوست آنها دندانه مشاهده مي شود و قلب دو حفره اي دارند.

ماهي استخواني:

حدود 25 هزار گونه آنها شناخته شده است. در پوست آنها پولك هاي جلويي(فلس) وجود دارد و داراي شانه شنا هستند.


رده دوزيستان:
دوزيستان جانوراني هستند كه هم در آب و هم در خشكي ساكنند. حدود 3000 گونه ي آنها شناخته شده است. پوست بدن آنها بدون پولك و تنفس از طريق، آبشش، شش، پوست و حفره دهاني صورت مي گيرد. قلب آنها سه حفره اي است. سمندرها، وزغ ها، قورباقه ها در آب تخم گذاري مي كنند و مراحل اوليه رشد نوزاد آنها در آب طي مي شود.







رده خزندگان
لاك پشتها، سوسمارها، مارها و تمساح ها خزندگاني هستند كه ساكن خشكي و يا به طور ثانويه در آب زندگي مي كنند. اين جانوران در پوست خود پولك هاي بشره اي دارند و باشش تنفس مي كنند، قلب آنها چهار حفره اي است. تخم گذار و تخم آنها داراي پوسته است دايناسورها قديمي ترين خزندگان هستند كه حدود 65 ميليون سال پيش بر روي زمين زندگي مي كرده اند.

رده پرندگان
پوست آنها داراي پر و منقار آنها شاخي است. در اين جانوران دست ها تبديل به بال شده است . قلب آنها چهار حفره اي است دماي بدن آنها ثابت است(خون گرم) حدود 10 هزار گونه آنها شناخته شده است. پرها كه سبك و مقاومند هم بدن را گرم نگه مي دارند و هم به پرواز آنها كمك مي كند. پرندگان از لحاظ شكل بدن ، پاها، منقار ... فرق هاي زيادي با هم دارند.

رده پستانداران
پستانداران در همه جاي زمين زندگي مي كنند .

ويژگي هاي مشترك آنها عبارتنداز:
1) پوست آنها مو دارد.
2) قلب چهار حفره اي دارند.
3) گلبول هاي قرمز خون هسته ندارند.
4) حفره عمومي توسط ديافراگم به دو بخش تقسيم شده است
5) دما بدن ثابت دارند.
6) لقاح داخلي دارند و مراحل رشد جنين در درون رحم صورت مي گيرد و نوزاد از غدد پستاني شير مي خورد. حدود 5000 گونه پستاندار شناخته شده است. قدرت يادگيري پستانداران نسبت به ساير مهره داران زياد تر است
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 14:1  توسط گیگ  | 

اسفنج هاکربنات کلسیم کربنات کلسیم آنزیمها

 

اسفنج ها ساده ترین حیوانات پر سلولی هستند و به عبارت دیگر پست ترین و یا ابتدایی ترین جانوران پر سلولی اند. بطور کلی محیط زیست آنها آبی و غالبا دریایی بودند و به جسم خارجی متصل اند. بدن اسفنج ها شبیه یک کیسه تو خالی است که در قاعده به وسیله یک پایه یا بدون پایه به جسمی متصل شده است. دیواره آن پر از سوراخ های ریز است و از این جهت به آنها " Porifera " می گویند (دارای Fera + سوراخ Porous).  حفره میانی را اسپونگوسل گویند که خود از بالا توسط منفذی به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز می شود. اسپونوگوسل در برخی از اسفنج ها بزرگ و عمیق و در بعضی دیگر کوچک و کم عمیق است. از نظر شکل بسیار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه ای، منشوری، کروی، مخروطی، گلدانی شکل، دیسکی شکل و... دیده شوند. برخی از آنها  دارای پایه کوتاه یا بلند هستند. شکل حیوا ن در برخی ثابت است و در عده ای دیگر ممکن است متغیر باشد. ابعاد آن غالبا بین 1 میلی متر تا 2 متر در قطر و ارتفاع تغییر می کند. اسفنج های عهد حاضر اکثرا به رنگ خاکستری یا خرمایی کم رنگ دیده می شوند اما گاهی به رنگ های قرمز روشن، آبی، بنفش و سیاه نیز دیده شده اند.

 

بدن اسفنج شامل سه نوع سلول اصلی است :

 

1- سلول های پیناکوسیت

 

2- سلول های یقه دار : که با تاژک خود جریان آب را به داخل حفره بدنی هدایت می نمایند .

 

3- سلول های آموبوئید : که سلول های اسکلتی و سلولهای مربوط به تولید مثل سلولهای آموبوئید در یک ماتریکس با سلول های آزاد (ژل کلوئیدی ) قرار می گیرند .

 

 

 

اسفنجها را بر اساس ساختمان اسکلت درونی به 4 رده تقسیم می‌کنند :

 

1- رده اسفنجهای آهکی با اسپیکولهایی از جنس مانند لوکوسولینا.

 

2- رده اسفنجهای شیشه‌ای با اسپیکولهای 6 محوری سیلیسی.

 

3- رده دمواسپونژیا متشکل از تارهای اسپونژین یا اسپیکولهای سیلیسی و یا هر دو.

 

4- رده اسکلرواسپونژیا با اسکلت داخلی آن مشابه با اسفنجهای معمولی.

 

 

 

ساختمان مجاری در اکثر اسفنجها ، بسیار پیچیده و دارای انشعابات زیادی است. مجاری با توجه به نوع انشعابات ، به سه گروه تقسیم می‌شوند:   آسکون - سیکون - لوکون

 

استخوان‌بندی

 

بدن نرم اسفنجها بوسیله اجسام ریز متعددی به نام سوزنه (اسپیکول) که به صورت بلورهایی در درون مزانشیم جایگزین شده‌اند نگهداری می‌شود. ترکیب شیمیایی اسپیکولها ، در انواع مختلف اسفنجها تفاوت دارد. در لوکوسولیناوسیفا ، از جنس و در اسفنجهای شیشه‌ای ، از جنس سیلیس است.

اسپیکولها از نظر اندازه و شکل خارجی متفاوت هستند. برخی از آنها پیچیده‌اند. اسفنجهای حمام و برخی دیگر از اسفنجها دارای الیاف اسفنجی هستند. ترکیب شیمیایی این ماده مانند ناخن و پشم ، از جنس اسکلروپروتئین و کاملا در برابر مقاوم است.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 14:0  توسط گیگ  | 

دلفين ماده نيز از ابزار استفاده مى كند

فرهنگ در اعماق اقيانوس

ترجمه: زينب همتى

در گذشته چنين تصور مى شد كه توانايى استفاده از ابزار تنها به انسان محدود مى شود. در واقع انسان تنها مالك فرهنگ محسوب مى شد- در اين نگرش كه به نگرش «انسان مدارانه» معروف است انسان تنها موجودى است كه مى تواند الگوهاى رفتارى را از ديگران آموخته و آن را به نسل هاى بعد از خود منتقل كند. اين نگرش مدت زمان زيادى دوام نياورده و به تدريج از قلمرو جانورشناسى رخت بر بسته و جاى خود را به نگرش هاى ديگر داد. 118746.jpg
توانايى ساخت وساز و استفاده از ابزار در گونه هاى زيادى از جانوران ديده شده است. به عنوان مثال شمپانزه ها براى شكار و به چنگ آوردن موريانه ها از شاخه هاى كوچكى استفاده مى كنند كه براى همين منظور مهيا شده است يا ميمون هاى ژاپنى براى زدودن دانه هاى شن موجود بر روى غذاى خود آن را در آب دريا مى شويند. اما دانشمندان استراليايى براى نخستين بار توانسته اند نشان دهند دلفين ها نيز نظير معدودى ديگر از جانوران از توانايى بهره گيرى از ابزار برخوردارند و از اين گذشته مى توانند اين توانايى را به فرزندان خود نيز آموزش دهند. به اين ترتيب دلفين ها در زمره معدود جانورانى هستند كه از دوره تكامل طبيعى صرف به دوران تكامل فرهنگى گام گذارده اند.
پژوهشگران دانشگاه نيو ساوت ولز سيدنى به سرپرستى دكتر «مايكل كروتزن» به شواهدى دست يافته اند مبنى بر اينكه جانوران دريايى نيز توانايى استفاده از ابزار را دارند. به نظر مى رسد كه دلفين هاى بينى بطرى خليج «شارك» با كمك اسفنج هايى كه از صخره هاى مرجانى كنده و به بينى خود مى چسبانند، به جست وجوى غذا مى پردازند.
اما نكته جالب توجه در مورد اين دلفين ها اين است كه تنها دلفين هاى ماده مبادرت به استفاده از اسفنج مى كنند و نرها تمايلى براى اين كار از خود نشان نمى دهند. دلفين هاى ماده مقدارى از اسفنج هاى كف اقيانوس را كنده، منقار خود را با آن مى پوشانند و در ادامه كف اقيانوس را در جست وجوى يافتن ماهى جارو مى كنند. اگرچه قسمت اعظم اسفنج هاى كف اقيانوس را اسفنج هاى مسطح تشكيل مى دهد اما دلفين ها به سراغ اسفنج هايى مى روند كه شكل قيفى و مخروطى دارند. اين نوع اسفنج ها به راحتى روى پوزه دلفين ها قرار گرفته و در هنگام حركت نمى افتند. محققان استراليايى براى تشخيص اين مسئله كه آيا استفاده از اين اسفنج ها يك حركت غريزى است يا آنكه نوعى تكامل فرهنگى است كه از طريق آموزش انتقال يافته است، ساختار ژنتيكى ۱۳ دلفين را كه از اسفنج استفاده مى كردند و فقط يكى از آنها نر بود و ۱۷۲ دلفين كه از اسفنج استفاده نمى كردند را مورد بررسى قرار دادند. ۱۲ دلفينى كه از اسفنج استفاده مى كردند با يكديگر خويشاوند بوده و داراى DNAى ميتوكندريايى يكسانى بودند. DNAى ميتوكندريايى نوعى DNA است كه تنها از مادر به نوزادانش منتقل مى شود. پژوهشگران در ابتدا تصور مى كردند كه توانايى استفاده از ابزار در دلفين ها حاصل جهش ژنتيكى صورت گرفته در DNAى آنهاست اما تجزيه و تحليل آمارى ژنتيك دلفين هاى استفاده كننده از اسفنج كه توسط دكتر «كروتزن» صورت گرفت نشان داد وجود يك ژن جهش يافته نمى تواند به تنهايى توجيه كننده الگوى استفاده از اسفنج در بعضى از دلفين ها باشد. در واقع نمى توان استفاده از اسفنج را به جنبه هاى غريزى و تكامل طبيعى دلفين ها نسبت داد زيرا اين نوع الگوى تكاملى با تكامل طبيعى دلفين ها هم خوانى ندارد. بنابراين محققان نتيجه گرفتند استفاده از اسفنج نوعى توانايى فرهنگى است كه از طريق تجربه در نسل هاى قبلى به دست آمده و سپس به نسل هاى بعدى انتقال يافته است؛ اين پژوهشگران مطمئن هستند آنچه مشاهده كرده اند رفتارى است كه به طور فرهنگى از مادر به كودكش منتقل مى شود.
اما سئوالى كه در اينجا مطرح مى شود اين است: چرا استفاده از اسفنج تنها در دلفين هاى ماده ديده مى شود؟ در حال حاضر امكان پاسخگويى به اين سئوال وجود ندارد اما مى توان با حدس و گمان در پى پاسخگويى بر آن بر آمد. به عنوان مثال مى توان گفت شايد دلفين هاى ماده باهوش تر از دلفين هاى نر باشند يا اينكه دلفين هاى ماده نسبت به دلفين هاى نر توجه بيشترى را به آموزش هاى مادر خود نشان مى دهند. يا حتى شايد بتوان گفت دلفين هاى ماده نسبت به فرو كردن بينى خود به كف دريا حساسيت داشته و ترجيح مى دهند به جاى فرو كردن مستقيم بينى خود به كف دريا ابتدا آن را با اسفنج پوشانده و در ادامه به جست وجوى غذا بپردازند.
به اعتقاد «كروتزن» پاسخ اين سئوال را بايد در شيوه زندگى دلفين ها جست وجو كرد. دلفين هاى نر معمولاً در كنار يكديگر زندگى مى كنند اما دلفين هاى ماده ترجيح مى دهند كه تنها زندگى كنند. استفاده از اسفنج احتمالاً نوعى گذران اوقات نيز براى دلفين هاى ماده به شمار مى آيد.
روزنامه شرق

Tool-using dolphinsJun 9th 2005 From The Economist print edition
THERE was a time when the ability to make and use tools was regarded as a purely human trick. So was the possession of culture—that is, the ability of individuals to learn patterns of behaviour from others and, eventually, to pass them down the generations. …

Economist.com,Jun.2005
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:57  توسط گیگ  | 

آناتومی ساختمانی اسفنج ها

اندازه واقعی عکس

اسفنج ها شامل حيوانات دريايى هستند كه شاخه پوريفرا ( porifera ) را تشكيل مى دهند و جزء جاندارلن ابتدايى مى باشند. توجه به گذشته اسفنج ها مشخص كرده كه نياكان اوليه آنها كوآنوفلاژله ها ( choanoflagellate ) هستند.

بررسى مراحل تكاملى به وضوح نشان داده است كه جد اسفنج ها از آغازيان آبزى بوده كه تشكيل كلنى داده و بعد به صورت سلولهاى يقه دار در اسفنج ها ظاهر شده اند.

در بدن يك اسفنج بافت يا اندام وجود ندارد ، بجاى آن هر يك از سلول ها مسئول فعاليت هاى خاصى براى زنده نگه داشتن اسفنج ها هستند. بعضى از اسفنج ها بر روى صخره ها مى رويند و رنگ هاى درخشانى دارند و بعضى از اسفنج ها شبيه گلدان هستند.

سيستم حركت : سلولهاى آميبى ( amoeboid cells ) همراه با فعاليت ديواره ابزار حركت براى انتقال مواد غذايى از سلولى به سلول ديگر را فراهم مى كند. براى مثال ، ممكن است بعضى از غذاها به سمت لايه اى از سلول هايى كه سطح را پوشانده است حركت كند و آنها از آن تغذيه كنند.

سيستم گوارشى : اسفنج ها داراى تغذيه فيلترى هستند ، اين بدين معنى است كه آنها زمانى كه بالغ مى شوند در يك مكان باقى مى مانند ، و غذا را به وسيله فيلتر كردن از روزنه هايش بدست مى آورند. ذرات ميكروسكوپى غذا را به وسيله آب آورده و سپس به وسيله سلول هاى يقه اى احاطه مى شوند ، سيستم گوارشى غذا را در ويزيكول هايى قرار مى دهد يا آنها را به سمت سلول هاى آميبى براى گوارش مى فرستد.

سيستم برون ريز : در اسفنج ها غده هاى درون ريز وجود ندارد ، اما آنها داراى غده هاى برون ريز هستند كه به سطح ترشح مى شوند . مطالعات در دو دهه گذشته نشان داده است كه اسفنج ها بيو توكسين هاى وسيعى را توليد مى كنند كه گاهى بسيار قوى است. براى مثال برخى از Tedania **** neofibularia مى توانند جوشهاى دردناكى بر روى پوست انسان ها ايجاد كنند. بيوتوكسين يك ماده شيميايى است كه از حمله صيادان و همچنين آلوده شدن به وسيله ميكروبها جلوگيرى مى كند و به رقابت براى مكان با ديگر بى مهرگان شامل ascidians ، corales و حتى ديگر اسفنج ها كمك مى كند.
سيستم ايمنى : در تمام اسفنج هاى دريايى تركيبى از anti- flammatory و antibiotic شناسايى شده است.

سيستم اسكلتى و ماهيچه اى : ديواره يك اسفنج از سه نوع سلول تشكيل شده است. سلولهاى بيرونى، سلول هاى اپيدرمى صاف هستند . سلول هاى درونى، سلول هاى يقه اى با تاژك هستند كه آب را در روزنه ها و قسمت مركزى به حركت در مى آورند و سرانجام آن را به وسيله منفذ بالايى كه در بدن قرار دارد و osculum ناميده مى شود ، به خارج مى راند و Mesohyle يك لايه ژلاتينى بين قسمت بيرونى بدن و spongocel در اسفنج ها ست. اسكلت در اسفنج ها شامل تكه هاى كوچك سوزنى شكلى به نام spicules ( كه از كربنات كلسيم تشكيل شده است. ) و يا روزنه پروتئينى به نام sponging و يا تركيبى از هر دو است.

سيستم عصبى يا حسى : در اسفنج ها سيستم عصبى وجود ندارد. اما ثابت شده است كه سيگنال هاى الكتريكى در طول غشاء سلولها از يك طرف به طرف ديگر حركت مى كند.

سيستم توليد مثل : اسفنج ها داراى تكثير جنسى و غير جنسى هستند. آنها هرمافروديت ( hermaphroditic ) و يا جدا جنس اند. در توليد مثل جنسى تخم ها و اسپرم ها در آب رها و سپس بارور مى شوند ، نتيجه اين بارورى تشكيل زيگوت است كه به صورت يك لارو مژه دار كه مى تواند شنا و يك مكان جديدى را پيدا كند ، مى باشد. اسفنج ها همچنين به وسيله جوانه زدن تكثير مى شوند و محصول اين فرايند يك كلنى است كه مى تواند بزرگ شود. آنها قادر به ترميم خود هستند و همچنين مى توانند از قسمت كوچك يك اسفنج كامل را بسازند.

سيستم تنفسى : سلول هاى مختلف اكسيژنى كه در جريان آب عبورى وجود دارد را جذب مى كنند.


نوشته شده توسط دکتر مهرداد حلوائی
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:57  توسط گیگ  | 

 

شاخه ي اسفنجها  Phylum Porifera                                     
مشخصات عمومي اسفنجها :
1-    از ابتدايي ترين جانوران چند سلولي هستند .
2-    به شکلهاي گوناگون از جمله گلداني ، استوانه اي ، فنجاني ، پنکه اي ، قارچي ،
نعلبکي شکل و يا غيره ديده مي شوند .
3-    اندازه ي آنها از چند ميليمتر تا حدود 2 متر گزارش شده است که به رنگهاي زرد
، خاکستري ، قرمز ، نارنجي و غيره ديده مي شوند .
4-    اکثرا جمعي و در يازي هستند .
5-    ممکن است تقارن شعاعي (Radial symmetry) داشته يا نداشته باشند .
6-    بدن آنها از سه لايه اکتودرمي ، مزوگليا و آندودرمي تشکيل يافته است .
7-    اسکلت محافظتي به نام اسپيکول (Spicule) از جنسهاي آهکي ، سيليسي و يا
اسپونژين دارند .
8-    دستگاه عصبي (Nervous system ) ندارند .
9-    هضم در آنها درون سلولي است .
10-                       دستگاه دفعي وازنشي (Excretory system) و دستگاه تنفس در
آنها به روش انتشار صورت مي گيرد .
11-                       بالغ به صورت ثابت ولي داراي لارو متحرک است .
12-                       توليد مثل غير جنسي از طريق جوانه زدن ولي جنسي به وسيله ي
اسپرم و تخمک صورت مي گيرد .


رده بندي اسفنجها :
بر حسب اسکلت ساختماني شامل چهار رده به قرار زيرند :
1-     اسفنجهاي آهکي (Calcispongiae)
2-     اسفنجهاي شيشه اي (Hyalospongiae)
3-     اسفنجهاي معمولي (Demospongiae)
4-     اسفنجهاي پروتئيني (Sclerospongiae)


فيزيولوژي اسفنجها :
همه ي اعمال حياتي اسفنجها به جريان آبي بستگي دارد که از طريق سيستمي ساده يا
پيچيده به نام دستگاه شبکه ي آبي وارد اسفنج شده و از آن بيرون مي رود . بر همين
اساس شبکه ي موجود در اسفنجها را به سه دسته به شرح زير تقسيم کرده اند :
1-    نوع آسکونوئيد يا حفره ي تاژکدار(Ascon Type)
2-    نوع سيکونوئيد يا کانالهاي تاژکدار(Sycon Type)
3-    نوع لئوکونوئيد يا سبد هاي لرزان(Leuconoid Type)

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:54  توسط گیگ  | 

رؤياهاى دست يافتنى؛
زندگى در شهر شيشه اى زير دريا
092622.jpg
تصور كنيد در شهرى شيشه اى زندگى مى كنيد. نه اين يك افسانه نيست. اگر بتوانيد در عمق ۶۵۰ پا در اقيانوس آرام در كرانه ايالت واشنگتن شنا كنيد، مى توانيد شاهد دنياى اسرارآميز تپه ها ى شيشه اى باشيد. تپه هاى دريايى كه شما شاهد آن هستيد از اسفنجهاى شيشه اى ساخته شده اند. اما چگونه حيوانات مى توانند از شيشه  ساخته شوند؟ شيشه از ماده اى به نام «سيليكا» ساخته مى شود. اسفنج ها از سيليكاهايى كه در آب اقيانوس يافت مى شوند استفاده كرده تا اسكلتى شيشه اى بسازند و اين اسكلت (استخوان بندى) به آنها شكل بخشيده و آنها را مقاوم مى سازد. دقت داشته باشيد! بعضى از اين اسفنج هاى شكننده، ۲۰۰ سال قدمت دارند. هنگامى كه اسفنج ها مى ميرند اسفنج هاى جديد بر روى اسفنج هاى قديمى رشد مى كنند. پس از قرن ها يك توده عظيم و مختلط از تپه هاى دريايى شكل مى گيرد. بعضى از اسفنج ها شبيه شيپورهاى چين خورده و برخى ديگر شبيه گل كلم يا قارچ هاى بزرگ هستند.نه تنها دكتر «پل جانسون» تپه هاى درياى واشنگتن را در سال ۲۰۰۷ كشف كرد، بلكه به خروج حباب هاى گاز متان از كف دريا پى برد. باكترى ها از اين گاز تغذيه كرده و خود غذاى اسفنج هاى شيشه اى مى شوند.دكتر جانسون بيان مى دارد: اين يك اكوسيستم جديد است كه ما اطلاعاتى درباره آن نداريم. اسفنج هاى شيشه اى زرد و نارنجى رنگ شامل انبوهى از خرچنگ ها، ميگوها، ستاره هاى دريايى، كرمها، حلزونها و ماهى هاى سنگى هستند. همچنين تپه دريايى شيشه اى محل نگهدارى نوزادان بسيارى از اين مخلوقاتند؛ به همين دليل دانشمندان اين محلها را «مهد كودك» ناميده اند.بسيارى از حيوانات مانند اسفنج ها در تپه هاى دريايى مدت زيادى سرگردان هستند. به عنوان مثال ماهى سنگى بيش از ۱۰۰ سال زندگى مى كند.
گذشته شهرهاى شيشه اى
ساحل واشنگتن تنها محل زندگى تپه هاى دريايى نيست. اولين محل كشف اين مخلوقات در ساحل «كلمبياى كبير» در سال ۱۹۹۱ بود. دانشمندان سراسر دنيا براى بازديد از اين محل علاقه بسيارى نشان دادند. به طور كلى انتظار مى رود تپه هايى مانند اين دو محل در فسيلها يافت  شوند اما برخلاف آنها ۱۰۰ ميليون سال پيش از بين رفته  اند.دانشمندان مطمئن نيستند اما فكر مى كنند كه آن زمانها، آغازيانى كه خزه دريايى ناميده مى شوند از مقدار زيادى سيليكا براى ساختن ديواره هاى سلولى خود استفاده مى كردند. زمانى كه اسفنج ها نتوانستند سيليكاها را در سطح آب پيدا كنند، به عمق رفتند و شكل آنها كاملاً تغيير كرد. اين ناحيه براى دياتومها بسيار تاريك است اما اين تاريكى به اندازه كمبود اكسيژن براى اسفنج ها نيست. قدمت تپه هاى دريايى در نزديكى واشنگتن هنوز مشخص نيست. اما تپه هاى اسفنجى شيشه اى به كندى رشد كرده و شكل گيرى آنها مى تواند مدت زيادى ادامه داشته باشد.گروه وسيعى از تپه هاى دريايى شيشه اى با حدود ۹۰۰۰ سال قدمت در تنگه «هيكارت» كشف شد. گروه كوچكى نيز در سال ۲۰۰۵ در تنگه «جورجيا» واقع در بريتيش كلمبيا كشف شد.دكتر جانسون مى افزايد: براى تعيين محل تپه ها در واشنگتن از كف اقيانوس به وسيله دستگاه ژرف ياب نمونه بردارى شد اما هيچ اسفنجى يافت نشد. سپس شاهد گروهى عظيمى از قايق هاى ماهيگيرى بوديم. قايق هاى ماهيگيرى  به منظور كشيدن ماهى  ها در طول اقيانوس بودند، غافل از اينكه ماهيگيران به جاى ماهى، تپه هاى اسفنجى را به دام مى انداختند.
آينده تپه هاى دريايى شيشه اى
هنگامى كه محققان شروع به نقشه بردارى از تپه هاى شيشه كردند، به شكلى بسيار بد آنها را رسم كردند. گرچه قايق هاى ماهيگيرى  به دانشمندان كمك كرد تا محل تپه ها را مشخص كنند اما اين روش ماهيگيرى مى تواند تپه ها را به خطر اندازند. يكى از روش هاى ماهيگيرى  با استفاده از تور است.در اثر برخورد تور با كف اقيانوس اسفنج هاى شيشه اى در معرض خطر قرار مى گيرند. ماهيگيرى با تور در اطراف تپه هاى دريايى كانادا ممنوع شده است.بعضى از اين محافظت ها در آمريكا نيز صورت مى پذيرد اما آنها پايدار نيستند. اين عملى بسيار نيكوست كه دانشمندانى از قبيل دكتر جانسون، به مطالعه تپه هاى دريايى شيشه اى در درياهاى دنيا اهميت مى دهند و تلاش مى كنند تا بياموزند حفاظت از اين اكوسيستم ظريف و حساس تا چه اندازه اهميت دارد.
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:52  توسط گیگ  | 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:50  توسط گیگ  | 

   

 

تحصيلات تکميلي

نام و نام خانوادگي : کوروش رشيدي

دانشكده : علوم

استاد راهنما : دکتر علي همداني

تاريخ دفاع : 21/12/85

رشته و گرايش : زمين شناسي-چينه شناسي و فسيل شناسي

استاد مشاور : دکتر باباصنوبري- داريان- دکتر حسين وزيري مقدم

شناسايي و پالئواکولوژي جلبک ها واسفنج هاي آهکي پرمين(سازند جمال) در ناحيه طبس (حوض دو راه، باغ ونگ وده محمد)

چكيده

رسوبات پرمين ايران مرکزي با سازند جمال و رخساره کربناته و گسترش زياد مشخص ميگردد. اين سازند در برش الگو عمدتا در قاعده شامل ماسه‌سنگ، مارنهاي ماسه‌اي و در بخش مياني شامل آهکهاي تيره رنگ با لايه‌بندي متوسط تا ضخيم و پراز فسيل فرامينيفرا، جلبک، مرجان، براکيوپود و ...است و در قسمت فوقاني شامل تناوب دولوميت متوسط تا ضخيم لايه و فاقد فسيل ميباشد.هدف اصلي اين پژوهش مطالعه، شناسايي و معرفي جلبکها و اسفنج‌هاي کربناته اين سازند ميباشد که در کنار آن نگاهي به پخش و پراکندگي آنها در طي پرمين خواهيم داشت. و در انتها محيط رسوبي ناحيه را در زمان پرمين مورد بررسي قرار خواهيم داد.

جهت مطالعه جلبک‌ها و اسفنج‌هاي کربناته سه برش بر روي سازند جمال انتخاب گرديد برش اول در دو کيلومتري شمال شرق نزديکي برش الگوي سازند جمال ، برش دوم در يال غربي کوه باغ ونگ در 5کيلومتري جنوب دهکده شيرگشت و برش سوم در 5کيلومتري شرق روستاي ده محمد و در کوههاي آغلدون انتخاب گرديد. بر اساس مطالعه مقاطع نازک در مجموع تعداد 16جنس و19 گونه اسفنج، 20جنس و 31گونه جلبک کربناته و چهار جنس و 7 گونه Problematic پروبلماتيک از سه ناحيه مورد مطالعه تشخيص داده شده‌اند و توصيف هر جنس و گونه به صورت سيستماتيک انجام گرديد. همچنين بايوزونبندي هر سه برش به صورت جداگانه انجام گرديد. در اين مطالعه جنس وگونه‌هاي جديد جلبک کربناته شامل: nov. gen., nov. sp.1, nov. gen., nov. sp.2, nov. gen., nov. sp.3, Mizzia nov. sp., Imperiella nov. sp., Nanjinoporella nov. sp.,  Diploporella nov. sp.1, Diploporella nov. sp.2, Clavaporella nov. sp., Physoporella nov. sp.1, Physoporella nov. sp.2, Anchicodium nov. sp., ميباشند که عمدتا از برش حوض دوراه بدست آمده است.

جنسها و گونه هاي جديد اسفنجهاي کربناته که عمدتا از باغ ونگ معرفي ميگردد شامل: Amblysiphonella rigbi nov. sp., Shotorispongia permica nov. gen., nov. sp., Shotorispongia biserialis nov. sp., Baghvangia minima nov. gen., nov. sp., Shotorithalamia tubulara nov. gen., nov. sp., Sollasia cylindrica nov. sp., Solotospongia tabasensis nov. sp., Bicolia spinosa nov. sp., Meandrostia radiata nov. sp., ميباشند.

در برش حوض دوراه که در جنوب رشته کوه شتري واقع شده عمدتا در يک محيط رمپ کربناته و تالاب نهشته شده است فراواني و تنوع جلبک‌هاي داسي‌کلاداسه بيشتر از ساير نقاط بوده و به سه بيوزون تقسيم شد که يک بيوزون متعلق به پرمين زيرين و يک بيوزون متعلق به پرمين مياني و يک بيوزون متعلق به بخش ابتداي پرمين فوقاني ميباشد. تنوع و فراواني داسي‌کلاداسه‌ا در بيوزون اول و دوم بيشتر بوده و در کنار آنها جلبکهاي ژيمنوکدياسه‌ا نيز ديده ميشود اما در بعضي از لايه‌ها فراواني مطلق با ژيمنوکديآسه‌ا ميباشد. در اين برش تعداد اسفنج‌ها بسيار کم و بيانگر شرايط نامساعد رشد آنها ميباشد. در برش باغ ونگ فراواني اسفنج ها و جلبک‌هاي قرمز فيلوئيد اين ناحيه به دو بايوزون تقسيم شده و فراواني جلبکهاي قرمزفيلوئيد و اسفنج‌ها نسبت به بيوزون اول بيشتر ميباشد و در بيوزون دوم بيشتر قطعات خرد شده اسفنج به همراه کمي داسي‌کلاداسه‌ا گوياي شرايط نسبتا نامساعد براي داسي‌کلاداسه ميباشند. محيط رسوبي نيز از سطح بالاي جزر و مد تا درياي آزاد با رسوبات جلو ريف ، رسوبات عميق نازک لايه با چرت‌هاي نواري ميباشد. اسفنجها و جلبکهاي قرمز فيلوئيد در قطعات و بلوکهاي جلو ريف و لايه‌هاي ريفي به فراواني ديده ميشوند. در برش ده محمد که در قسمتهاي مياني رشته کوه شتري واقع شده است در توالي سنگهاي کربناته بيشتر شامل فسيلهاي جلبک قرمز فيلوئيد و کمي داسي‌کلاداسه‌ا به همراه تعداد کمتري اسفنج ميباشد. وجود توالي اينگونه رسوبات در اين ناحيه عمدتا بيانگر پيشروي دريا در يک محيط ساحلي،افزايش عمق و شرايط Reef mound ميباشد که در يک درياي باز نهشته شده است افزايش عمق آب با نهشته شدن توالي سنگهاي کربناته نازک لايه در تناوب با چرت به همراه کلسي‌اسفر مشخص ميگردد و در انتهاي سکانس دولوميتهاي روشن بدون فسيل وجود دارد که در يک محيط کم عمق نهشته شده است.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:49  توسط گیگ  | 

اسفنجها
   اسفنجها ابتدايي‌ترين گروه بي‌مهرگان را تشكيل مي‌دهند. در رده بندي جانوري و از نظر ساختماني پست‌تر از مرجانها مي‌باشند. بيشتر آنها موجودات دريايي بوده ولي ممكن است در آبهاي شيرين هم ديده شوند. سوزن سيليسي اسفنجها بخش قابل توجهي از رسوبات را تشكيل مي‌دهد. اينها شباهت زيادي به گياهان دارند ولي به علت داشتن اندامهايي شبيه به دستگاه گوارش و ساير خصوصيات حيواني بخصوص عدم كلروفيل و سلولز به سلسله جانوري نزديك‌تر ميباشند.
[


1384/09/16
1- هيدنوسراس
 
1384/09/16
2- کئلو پتيکم
 
1384/09/16
3- و نتري کوليتس
 
1384/09/16
4- بارئوسيا
 
1384/09/16
5- سيفو نيا
 
1384/09/16
6- پروسفر
 
 


1384/09/16
1- هيدنوسراس
 
1384/09/16
2- کئلو پتيکم
 
1384/09/16
3- و نتري کوليتس
 
1384/09/16
4- بارئوسيا
 
1384/09/16
5- سيفو نيا
 
1384/09/16
6- پروسفر

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:45  توسط گیگ  | 



تصویر

نگاه کلی

اسفنجها مواد متخلخلی هستند که حبابهای گاز در حفره‌های آنها حبس شده است. اسفنجها انواع گوناگونی دارند و با توجه به نرمی یا سختی کاربرهای مختلفی دارند. از اسفنجهای نرم در تهیه بالش و تشک و … استفاده می‌شود و اسفنجهای سخت و با چگالی گوناگون مصارف گوناگونی در تهیه وسایل خانگی و صنعتی دارند. امروزه ، گونه‌های زیادی از اسفنجها شناخته شده و تولید و مصرف می‌شوند. پلی‌اورتانها و پلی‌استایرن از عمده‌ترین و پُرمصرف‌ترین اسفنجها می‌باشند.

انواع اسفنج

اسفنجها با توجه به ساختار سلولی به دو گونه نرم و سخت تقسیم می‌شوند. اسفنجهای سخت ، سیستمهای بسته سلولی و متخلخل هستند و اسفنجهای نرم سیستمهای باز می‌‌باشند. برای اینکه اسفنجی انعطاف‌پذیر باشد، باید دارای سلولهای باز باشد تا هنگام فشردگی هوای داخل آنها خارج شود.

تشکیل اسفنج

رزینهای پلاستیکی را می‌توان با روشهای زیر بصورت اسفنج در آورد:



تصویر

رسانایی گرمایی اسفنجها

رسانایی گرمایی در اسفنجهای با چگالی کم ، اندکی بیشتر از رسانایی گاز حبس شده در سلولهای آنهاست. هرچه وزن مولکولی گاز بیشتر باشد، رسانایی گرمایی کمتر می‌گردد. گازهایی که رسانایی گرمایی کمتری دارند، در تهیه اسفنجهای نارسانا بکار می‌روند. ممکن است در اثر مرور زمان ، گاز اسفنج از آن خارج شده و گازهای دیگر مثل هوا یا بخار آب در آن وارد شود.

فرئونها ( گازهای فلوئوروکربن ) معمولا در سلولهای پلی اورتان ماندگارترند، اما هوا و آب هم ممکن است وارد سلولها شوند و رسانایی گرمایی اسفنج را حدود 20 تا 40 درصد افزایش دهند.

جدول : برخی گازهای مورد استفاده در تهیه اسفنجها
گاز فرمول شیمیایی جرم مولکولی نقطه جوش رسانایی گرمایی
هیدروژن H2 2 - 253 4.28
نیتروژن N2 28 -196 0.62
اکسیژن O2 32 -183 0.62
بخار آب H2O 18 100 0.43
دی‌اکسید کربن CO2 44 -78 0.40
پنتان C5H12 72 36 0.34
فلوئوروکربن12 CCl2F2 121 -30 0.23
فلوئوروکربن11 CCl3F 127 24 0.18

نمونه اسفنجهای کاربردی

جدول نمونه‌ای از اسفنجهایی که امروزه به صورت گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند
اسفنج نوع سلول گستره چگالیKg/M3 حداکثر دمای کار بر درجه سانتی‌گراد
گرما سختها
پلی اورتان سخت بسته 24 – 640 + 93 – 121
پلی اورتان انعطاف پذیر باز 14.5 – 320 66 – 93
پلی ایزو سیانورات سخت بسته 24 – 320 + 149+
فنولی سخت باز یا بسته 5.1 – 352 149+
اوره فرمالدئید نیمه سخت کمی بسته 13 – 19 49
پلی آمید سخت باز یا بسته 32 – 640 260
گرمانرم
پلی استیرن سخت بسته 16 – 160 79
پلی اتیلن نیمه سخت بسته 21 – 800 82
پلی وینیل کلرید سخت بسته 32 – 64 93
پلی وینیل کلرید انعطاف پذیر باز یا بسته 46 – 960 62 – 107
نایلون سخت بسته 640 – 960 149

  • اسفنجهای گرماسخت : پلیمرهایی که در اثر گرما به پلیمرهای غیر قابل ذوب و انحلال ناپذیر تبدیل می‌شوند.

  • اسفنجها گرمانرم : پلیمرهایی که در اثر گرما می توانند ذوب یا نرم شوند.

مباحث مرتبط با عنوان

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:35  توسط گیگ  | 

ها Sponges



اسفنجها ساده ترين شكل از موجودات پر سلولي هستند .
اسفنجها موجوداتي كف زي هستند كه خود را به بستري سخت در جايي كه غذاي كافي براي رشد يافت شود ميچسبانند.
نام علمي اسفنجها پوريفرا Porifera است كه به دليل داشتن تعداد زيادي سوراخ ريز در بدنشان است . ( سوراخ porous + داراي fera )

اسفنجها بيشتر در آبهاي شور درياها زندگي ميكنند البته انواعي از آن ها نيز در آبهاي شيرين به سر ميبرند.
اسفنج ها شكل مشخصي ندارند و مشابه يك كيسه تو خالي هستند كه در قاعده بوسيله پايه يا بدون پايه به جسمي متصل شده اند و به دليل اينكه فاقد اندام حركتي هستند هميشه به يك جا چسبيده اند.
اسفنج ها از ساده ترين موجودات بوده و بدنشان از تعداد زيادي سلول تقريبا مشابه تشكيل شده است . در روي سطح بدن اسفنج ها تعداد زيادي سوراخ وجود دارد كه آب از طريق آنها وارد سيستمي از مجاري شده و نهايتا اين مجاري به يك يا دو سوراخ بزرگتر منتهي ميشود كه حفره وسط بدن اسفنج است و با خود مواد غذايي را به اين حفره وارد ميكند و به سلولهاي اسفنج ميرساند.
در جدار داخلي اين كانالها سلولهاي يقه اي هستند كه سبب راندن آب به داخل مجاري اسفنج ميشود كه اكسيژن و غذا را به سلولها ميرساند و دي اكسيد كربن و ضايعات را دور ميكنند.
آب به همراه خود باكتريها و ساير ارگانيسمها را در دسترس اسفنجها قرار ميدهد.

منبع :
www.mbgnet.net/salt/oceans/animals/sponges.htm
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:32  توسط گیگ  | 

 نانو اسفنج‌ها به كمك پاكسازي آلودگي‌هاي نفتي مي آيند!
تاريخ  :  1387/03/12
منبع اخبار : ایسنا

محققان موفق به ساخت ورقه‌اي از نانورشته‌ها شده‌اند كه مي‌تواند تركيبات نفتي و حلال‌هاي آلي را از آب جدا كند.

به گزارش سرويس «فن‌آوري» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين اسفنج كه شبيه كاغذ است، مي‌تواند 20 برابر وزنش نفت جذب كند كه اين ويژگي مي‌تواند در پاكسازي نشت نفت و جداسازي آن از آب مورد استفاده قرار گيرد.


اين توده اسپاگتي شكل از الياف نانو هنوز در محيط خارج آزمايشگاه مورد امتحان واقع نشده است، با اين حال محققان مي‌گويند اين ماده در مقادير بسيار قابل توليد خواهد بود.


اين اسفنجها پس از گرم كردن و خارج شدن نفت و حلال‌هاي آلي جذب شده دوباره قابل استفاده خواهد بود.


فرانسيسكو استلاچي از انستيتو تكنولوژي ماساچوست مي‌گويد: مواد گوناگوني مي‌توانند نفت و حلالهاي آلي را از آب جذب كنند اما اين نانورشته‌ها از اين جهت كه مي‌توانند تقريبا 100 درصد اين مواد را از آب جذب كنند منحصر به فرد هستند.


وي مي افزايد اين نكته بسيار حائز اهميت است زيرا در بسياري شرايط مقادير زيادي آب پيش از نفت جذب مي‌شود.


استلاچي و همكارانش، روش كنوني را براي ساخت ورقه هاي نانو رشته‌يي به كار مي‌برند. آنها اين رشته‌ها را از اكسيد منگنز به قطر 20 نانومتر مي سازند و پس از آن اين رشته‌ها به طور طبيعي به شكل يك توده پشمي در مي آيند.


محققان سپس براي هيدروفوبيك (آب گريز) كردن رشته‌ها يك لايه از جنس سيليكون به غشاي آن اضافه مي‌كنند. بخش اعظم غشاء از هوا تشكيل شده است، به همين علت اين بخش مانند يك اسفنج عمل كرده و به وسيله يك عملكرد مويرگي مايعات را جذب مي‌كند اما از آنجا كه اين سطوح آب گريز هستند؛ بنابراين حلال‌هاي آب گريز همچون نفت را جذب مي‌كنند.


به نظر مي‌رسد اين غشاء به طرز شگفت انگيزي برخي از حلال‌ها را سريعتر جذب مي‌كند و اين در حالي است كه همه اين حلال‌ها از نظر اساس ويژگي‌هاي الكتريكي و آبگريزي يكسان هستند.


نتيجه تحقيقات در اين زمينه نيز ممكن است در جداسازي حلال‌ها در مخلوط‌هاي سخت تفكيك سودمند باشد.


سطح بالاي آب گريزي و جذب نفت بدين معني است كه احتمالا مدت زيادي طول نخواهد كشيد تا اين تكنولوژي پا به عرصه ظهور بگذارد.


تحقيقات پيشين حاكي از اين است كه نانومواد توليد شده از اكسيد منگنز در پستانداران اثرات سويي دارد؛ اما به نظر مي‌رسد غشاءهاي رشته‌هاي نانو به لحاظ مكانيكي مقاوم و مستحكم باشند و بسيار بعيد است كه به ميزان چنداني وارد محيط زيست شوند.

http://207.176.218.145/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1141397&Lang=P
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:29  توسط گیگ  | 

 نانو اسفنج‌ها به كمك پاكسازي آلودگي‌هاي نفتي مي آيند!
تاريخ  :  1387/03/12
منبع اخبار : ایسنا

محققان موفق به ساخت ورقه‌اي از نانورشته‌ها شده‌اند كه مي‌تواند تركيبات نفتي و حلال‌هاي آلي را از آب جدا كند.

به گزارش سرويس «فن‌آوري» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، اين اسفنج كه شبيه كاغذ است، مي‌تواند 20 برابر وزنش نفت جذب كند كه اين ويژگي مي‌تواند در پاكسازي نشت نفت و جداسازي آن از آب مورد استفاده قرار گيرد.


اين توده اسپاگتي شكل از الياف نانو هنوز در محيط خارج آزمايشگاه مورد امتحان واقع نشده است، با اين حال محققان مي‌گويند اين ماده در مقادير بسيار قابل توليد خواهد بود.


اين اسفنجها پس از گرم كردن و خارج شدن نفت و حلال‌هاي آلي جذب شده دوباره قابل استفاده خواهد بود.


فرانسيسكو استلاچي از انستيتو تكنولوژي ماساچوست مي‌گويد: مواد گوناگوني مي‌توانند نفت و حلالهاي آلي را از آب جذب كنند اما اين نانورشته‌ها از اين جهت كه مي‌توانند تقريبا 100 درصد اين مواد را از آب جذب كنند منحصر به فرد هستند.


وي مي افزايد اين نكته بسيار حائز اهميت است زيرا در بسياري شرايط مقادير زيادي آب پيش از نفت جذب مي‌شود.


استلاچي و همكارانش، روش كنوني را براي ساخت ورقه هاي نانو رشته‌يي به كار مي‌برند. آنها اين رشته‌ها را از اكسيد منگنز به قطر 20 نانومتر مي سازند و پس از آن اين رشته‌ها به طور طبيعي به شكل يك توده پشمي در مي آيند.


محققان سپس براي هيدروفوبيك (آب گريز) كردن رشته‌ها يك لايه از جنس سيليكون به غشاي آن اضافه مي‌كنند. بخش اعظم غشاء از هوا تشكيل شده است، به همين علت اين بخش مانند يك اسفنج عمل كرده و به وسيله يك عملكرد مويرگي مايعات را جذب مي‌كند اما از آنجا كه اين سطوح آب گريز هستند؛ بنابراين حلال‌هاي آب گريز همچون نفت را جذب مي‌كنند.


به نظر مي‌رسد اين غشاء به طرز شگفت انگيزي برخي از حلال‌ها را سريعتر جذب مي‌كند و اين در حالي است كه همه اين حلال‌ها از نظر اساس ويژگي‌هاي الكتريكي و آبگريزي يكسان هستند.


نتيجه تحقيقات در اين زمينه نيز ممكن است در جداسازي حلال‌ها در مخلوط‌هاي سخت تفكيك سودمند باشد.


سطح بالاي آب گريزي و جذب نفت بدين معني است كه احتمالا مدت زيادي طول نخواهد كشيد تا اين تكنولوژي پا به عرصه ظهور بگذارد.


تحقيقات پيشين حاكي از اين است كه نانومواد توليد شده از اكسيد منگنز در پستانداران اثرات سويي دارد؛ اما به نظر مي‌رسد غشاءهاي رشته‌هاي نانو به لحاظ مكانيكي مقاوم و مستحكم باشند و بسيار بعيد است كه به ميزان چنداني وارد محيط زيست شوند.

http://207.176.218.145/ISNA/NewsView.aspx?ID=News-1141397&Lang=P
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:29  توسط گیگ  | 

اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولي هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايي ترين جانوران پر سلولي اند. بطور کلي محيط زيست آنها آبي و غالبا دريايي بودند و به جسم خارجي متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالي است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمي متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاي ريز است و از اين جهت به آنها " Porifera " مي گويند (داراي Fera + سوراخ Porous).  حفره مياني را اسپونگوسل گويند که خود از بالا توسط منفذي به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز مي شود. اسپونوگوسل در برخي از اسفنج ها بزرگ و عميق و در بعضي ديگر کوچک و کم عميق است. از نظر شکل بسيار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه اي، منشوري، کروي، مخروطي، گلداني شکل، ديسکي شکل و... ديده شوند. برخي از آنها  داراي پايه کوتاه يا بلند هستند. شکل حيوا ن در برخي ثابت است و در عده اي ديگر ممکن است متغير باشد. ابعاد آن غالبا بين 1 ميلي متر تا 2 متر در قطر و ارتفاع تغيير مي کند. اسفنج هاي عهد حاضر اکثرا به رنگ خاکستري يا خرمايي کم رنگ ديده مي شوند اما گاهي به رنگ هاي قرمز روشن، آبي، بنفش و سياه نيز ديده شده اند.

بدن اسفنج شامل سه نوع سلول اصلی است :

1- سلول های پیناکوسیت

2- سلول های یقه دار : که با تاژک خود جریان آب را به داخل حفره بدنی هدایت می نمایند .

3- سلول های آموبوئید : که سلول های اسکلتی و سلولهای مربوط به تولید مثل سلولهای آموبوئید در یک ماتریکس با سلول های آزاد (ژل کلوئیدی ) قرار می گیرند .

 

اسفنجها را بر اساس ساختمان اسکلت درونی به 4 رده تقسیم می‌کنند :

1- رده اسفنجهای آهکی با اسپیکولهایی از جنس کربنات کلسیم مانند لوکوسولینا.

2- رده اسفنجهای شیشه‌ای با اسپیکولهای 6 محوری سیلیسی.

3- رده دمواسپونژیا متشکل از تارهای اسپونژین یا اسپیکولهای سیلیسی و یا هر دو.

4- رده اسکلرواسپونژیا با اسکلت داخلی آن مشابه با اسفنجهای معمولی.

 

ساختمان مجاری در اکثر اسفنجها ، بسیار پیچیده و دارای انشعابات زیادی است. مجاری با توجه به نوع انشعابات ، به سه گروه تقسیم می‌شوند:   آسکون - سیکون - لوکون

استخوان‌بندی

بدن نرم اسفنجها بوسیله اجسام ریز متعددی به نام سوزنه (اسپیکول) که به صورت بلورهایی در درون مزانشیم جایگزین شده‌اند نگهداری می‌شود. ترکیب شیمیایی اسپیکولها ، در انواع مختلف اسفنجها تفاوت دارد. در لوکوسولیناوسیفا ، از جنس کربنات کلسیم و در اسفنجهای شیشه‌ای ، از جنس سیلیس است.
اسپیکولها از نظر اندازه و شکل خارجی متفاوت هستند. برخی از آنها پیچیده‌اند. اسفنجهای حمام و برخی دیگر از اسفنجها دارای الیاف اسفنجی هستند. ترکیب شیمیایی این ماده مانند ناخن و پشم ، از جنس اسکلروپروتئین و کاملا در برابر آنزیمها مقاوم است.

تولیدمثل غیرجنسی

هرگاه قسمتی از اسفنج آسیب ببیند یا از بین رود، مجددا ترمیم می‌شود. قابلیت ترمیم در اسفنجها ، بسیار زیاد است. بطوری که هرگاه یاخته‌های بدن اسفنجی را کاملا از هم مجزا کنند و یاخته‌ها را مجاور هم قرار دهند، اسفنج دوباره به صورت اولیه خود در می‌آید. تکثیر بسیاری از اسفنجها از راه جوانه زدن است. جوانه ممکن است از تنه اصلی جدا شود و یا متصل باقی بماند که در این صورت به تدریج بر توده اسفنج افزوده می‌شود. اسفنجهایی که در آب شیرین زندگی می‌کنند، دارای جوانه‌های داخلی هستند.
تشکیل جوانه‌های داخلی ، اسفنجها را از شرایط نامناسب محیطی ، مانند سرما و خشکی مصون نگه می‌دارد. جوانه‌ها توسط ارکئوسیت‌ها که محتوی مواد غذایی هستند، احاطه می‌شوند و گاهی نیز غشایی مقاوم ومجهز روزنه ، را فرا می گیرد. در شرایط نامساعد که تنه اصلی اسفنج از بین می‌رود، جوانه‌ها آزاد می‌شوند. در شرایط مناسب برای رشد جوانه ، ارکئوسیت‌ها از میان میکروپیل دیواره مقاوم بیرون می‌آیند و تشکیل اسفنج جدیدی می‌دهند.

تولید مثل جنسی در اسفنجها

بعضی از اسفنجها مثل سیفا ، یک جنسی و برخی دیگر دو جنسی هستند. تخم و اسپرم ، از ارکئوسیتها مشتق می‌شوند. اندام تناسلی در اسفنج وجود ندارد. تخم درون مزانشیم باقی می‌ماند و بوسیله اسپرم ، اسفنج دیگری بارور می‌شود. ابتدا تخم بارور شده سه بار پی‌درپی تقسیم می‌شود و هشت یاخته جدید بوجود می‌آورد.
سطح تقسیم بعدی ، افقی است. هشت یاخته بزرگ ، اپیدرم را تشکیل می‌دهد و هشت یاخته کوچک ، کوانوسیتها را بوجود می‌آورد. این مرحله بلاستولاست و حفره داخلی بلاستوسیل نیز وجود دارد. پس از این مرحله لارو شناگر آزاد ، به نام آمفی بلاستولا بوجود می‌آید که به زودی ساکن می‌شود و پس از طی دوران رشد و نمو ، اسفنج بالغ را می‌سازد
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:26  توسط گیگ  | 

پرده اسرار: اسفنج طبيعی
 

 
 
اسفنج

احمد با چهره پريشان نزدفريده و ملالی آمده می گويد از راديو شنيده اگر کسی در مورد حيوانی به نام اسفنج معلوماتی بفرستد مستحق جايره می شود.

فريده می گويد فقط دوشک اسفنجی را ديده وبس، اما اولين بار است که در مورد حيوانی به نام اسفنج می شنود.

احمد ترم جادويی را به صدا در آورده، پرده دار را می خواهد. پرده دار با شعر گونه اش حاضر شده شعر پرده را می خواند تا پرده کنار رود.

آنها در عقب پرده، نثار را می بينند که با شی نا آشنای مقابل است. ملالی می گويد آن شی پوست گاوميش است، ولی فريد می گويد نه، لحاف کهنه است.

پرده دار حرف های اطفال را رد کرده می گويد اين يک نوع حيوان به نام اسفنج است که در آب زندگی می کند.

پرده داربا نمايش اسفنج پلاستيکی می گويد: "اسفنج ها يک نوع حيوانايست که در آب های شور بحر و در آب شرين دريا زندگی می کنند."

اطفال می خواهند اسفنج ها را از نزديک ببينند، پرده دار کلمات جادويش را خوانده همه داخل بحر می روند.

اطفال در بحر انواع ماهی های مقبول و بته های زيبا به رنگ های سبز، نارنجی، سياه، سفيد و بنفش را می بينند.

اسفنج چگونه شناخته شد؟
اسفنج
 اولين بار مردم يونان اسفنج را شناخته با آن خود و لباس خود را می شستند.
 

احمد از بته های دريايی خوشش آمده قسمتی از آن را می شکند، .يکباره بته به نالش افتيده می گويد: "واخ! افگارم شدم." اطفال از حرف زدن بته تعجب می .

پرده دار می گويد: " بته های که قبلا از رنگ های شان ياد آور شديد، بته نه، بلکه همه اسفنج های اند که در آب زندگی می کنند."

با ديدن اسفنج ها، تعجب اطفال بيشترمی شود، در همين حال يکی از اسفنج خنديده می گويد: " بله! ما حيوان استيم و مانند ديگر حيوانات به غذا ضرورت داريم.

تنها فرق ما و ديگر حيوانات اين است که آنها دارای پاها، سر، بينی و ديگر اعضای بدن اند و ما فاقد آن همه ايم.

اطفال از اسفنج می پرسند در داخل آب چی می خورند؟اسفنج می گويد:" همه خوراکه های که در آب موجود است، ما از آنها استفاده می کنيم."

پرده دار می گويد در آب مواد کيمياوی و ديگر مواد خوراکه موجود است که انسان ها به چشم نمی بينند.

اسفنج می گويد بدن شان دارای سوراخ های زيادی است که اکسيجن و موادی که در آب موجود است، توسط همين سوراخ ها به بدن ما جذب می شود.

با خواندن کلمات جادويی، پرده دار، اطفال را نزديک دريا می برد. تا عملا اسفنج های دريايی را نيز توسط جام جادويی نگاه کنند .

نثار می پرسد آنها هر دو نوع اسفنج ها را به چشم ديدند که شکل های غير منظم داشتند، در حالی که اشيای اسفنجی بسيار منظم اند!

اسفنج
اسفنج های بحری و دريايی به رنگ های نارنجی، سياه، سفيد، بنفش و غيره پيدا می شوند

پرده دار می گويد:" مردم آن اسفنج ها را از دريا می گيرند و بعد از آن توسط ماشين به قطعات کوچک می برند.

فريده می يرسد اولين بار اسفنج ها چگونه شناخته شد؟ پرده دار می گويد: اولين بار مردم يونان اسفنج را شناختند و از آن لباس و بدن خود را می شستند.

امروز بسياری از اشيای اسفنجی مصنوعی ساخته شده اند، نه از اسفنج بحری و دريايی."

درهمين حال شمال می وزد و همه را متوجه ختم برنامه می سازد، پرده دار می شتابد تا پرده را در کشد.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:23  توسط گیگ  | 

جمعه 4 مرداد ماه سال 1387
یک ... اسفنج ها Sponges

اسفنج ها ساده ترین متازوها  یا حیوانات پرسلولی هستند و به عبارت دیگر پست ترین و یا ابتدائی ترین جانواران پرسلولی اند، بطور کلی محیط زیست آنها آبی و غالبا دریایی بودند و به جسم خارجی متصل بوده اند. بدن آنها شبیه یک کیسه توخالی است که در قاعده  به وسیله یک پایه و یا بدون پایه به جسمی متصل شده است، دیواره آن پر از سوراخ های ریز است و از این جهت به آنها Porifera (دارای سوراخ) می گویند. حفره میانی را اسپونگوسل گویند که خود از بالا توسط منفذی به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز می شود، اسپونگوسل در برخی از اسفنج ها بزرگ و عمیق و در برخی دیگر  کوچک و کم عمق است. از نظر شکلی بسیار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف استوانه ای، منشوری، کروی، مخروطی، گلدانی شکل، دیسکی شکل و .. دیده می شود. برخی از آنها دارای پایه کوتاه یا بلند هستند. شکل حیوان در برخی ثابت و در برخی دیگر ممکن است متغیر باشد. ابعاد آن غالبا بین ۱ میلی متر تا ۲ متر در قطر و ارتفاع تغییر می کند. اسفنج های عهد حاضر اکثرا خاکستری رنگ و یا خرمایی کم رنگ دیده می شوند اما گاهی به رنگ های قرمز روشن، آبی، بنفش و سیاه دیده شده اند.

اسفنج ها متازوآهایی هشتند که به حالت ثابت زیست نموده و دارای اسکلت داخلی کلیسیتی یا سیلیسی می باشند، پدیده های جانشینی مانند سیلیسی شدن و کلیسیتی شدن تا حدودی تشخیص انواع فسیل های آهکی اسفنج ها را از اسفنج های سیلیسی مشکل می نماید.

بطور کلی اسفنج ها در دریاها (آبهای شور) و یا آب های شیرین زندگی می کنند و همچنین در کف دریاهای کنونی زمین، چون جانوارانی ثابت هستند به اجسام سخت احتیاج دارند، بنابراین تجمع آنها در حوضچه هایی که کف آن از قلوه سنگ، تخته سنگ، ریگ و شن و ماسه پوشیده شده است بیشتر است.

در آبهای نیم کره ی جنوبی گسترش بیشتری داشته و در حقیقت در تمام آب های نیم کره ی جنوبی به عمق ۱۰۰ تا ۵۰۰ متری سکونت دارند و این موضوع به علت حرکت  کوههای یخچالی است که به طور دائم به اقیانوس وارد می شوند و شرایط لازم را برای زیستن اسفنج ها فراهم می سازند. اسفنج های آهکی در اعماق کم و اسفنج های سیلیسی در اعماق زیاد زندگی می کنند. اسفنج ها دارای اسپیکول های چهار محوری و شاخی سیلیسی هم در اعمق کم و هم در اعماق زیاد زندگی می کنند. بررسی های کنونی نشان داده است که بعضی از اسفنج ها تا عمق ۶۰۰۰ متری دریا میتوانند زندگی کنند. این قبیل اسفنج ها دارای تیغه های درازی نظیر خارداران هستند و شکل آنها نیز کشیده است.

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:20  توسط گیگ  | 



نحوه ثبت نام در موتور هاي جستجو


خوب اين مطلبيه كه به درد همه ي وبلاگنويسان و سايت داران ميخوره . يا حتي بگم براي موفق بودن يك وبلاگ يا سايت ضروريه كه اون سايت در موتور جستجو گر ثبت باشه تا در هنگام جستجوي كاربران ، مطالب سايت رديف بشه كه اين امر يكي از مهمترين دلايل افزايش آمار بازديده .

مخصوصا در مورد وبلاگ نويس ها كه بسيار مايلند كه آمار بازديد خود رو افزايش بدن . مسلما مشخصه كه وقتي يك وبلاگ در موتورهاي جستجو گر ثبت نيست ، تنها راه ورود و آشنا شدن با اون وبلاگ لينكهاييست كه در بقيه ي جاها به اون داده شده يا اينكه يه نفر از بازديدكنندگان دائمي اون باشه .

با اين وضع بعيده كه آمار وبلاگ از 200 بازديد در روز بيشتر شه .

ولي با ثبت وبلاگ در موتورهاي جستجو ( كه معروفترين اونها MSN ،Yahoo ، Google هستن ) آمار بازديد چندين برابر بيشتر ميشه .

ما امروز قصد دارم شما رو با ثبت وبلاگ يا سايت در سه موتور جستوگر معروفِ Yahoo ، Google و MSN آشنا كنم و طريقه ي ثبت وبلاگ خود در اين موتورهاي جستجوي معروف رو آموزش بدم .


خوب براي ثبت آدرس خود در موتورهاي جستجوگر كه باعث افزايش آمار بازديده شما ميشه به موارد زير دقت كنيد :



ثبت آدرس در موتور جستجوي گوگل :


براي ثبت آدرس وبلاگ خود در موتور جستجوي گوگل ابتدا به آدرس زير برويد :

http://www.google.com/addurl/?continue=/addurl



سپس در قسمت Url آدرس سايت يا وبلاگ خود و در قسمت Comment يه توضيح مختصر از سايتتون رو بنويسيد . كدعكس رو هم وارد كنيد و Add Url رو كليك كنيد . آدرس شما هم اكنون ثبت شد ولي يكي دو ماهي طول ميكشه تا وارد موتور بشه .



ثبت آدرس در موتور جستجوي ياهو :



براي ثبت آدرس وبلاگ خود در موتور جستجوي ياهو ابتدا به آدرس زير برويد :

http://submit.search.yahoo.com/free/request


سپس با آيدي ياهوي خود وارد شويد . در صفحه ي بعد در قسمت Enter the Url for your Page آدرس وبلاگ يا سايت خود را وارد كرده و اينتر بزنيد
ثبت آدرس در موتور جستجوي MSN :


براي ثبت آدرس وبلاگ خود در موتور جستجوي MSN ابتدا به آدرس زير برويد :

http://beta.search.msn.com/docs/submit.aspx


در مكان مشخص كدعكس رو وارد كنيد و در قسمت Type the URL of your homepage آدرس وبلاگ يا سايت خود را وارد كرده و Submit Url را كليك كنيد .



توجه داشته باشيد كه پس از وارد كردن Url شما در اين موتورها مدتي طول ميكشه تا آدرس شما در موتور ثبت بشه .
+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم آذر 1387ساعت 13:6  توسط گیگ  | 

اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولي هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايي ترين جانوران پر سلولي اند. بطور کلي محيط زيست آنها آبي و غالبا دريايي بودند و به جسم خارجي متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالي است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمي متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاي ريز است و از اين جهت به آنها " Porifera " مي گويند (داراي Fera + سوراخ Porous).  حفره مياني را اسپونگوسل گويند که خود از بالا توسط منفذي به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز مي شود. اسپونوگوسل در برخي از اسفنج ها بزرگ و عميق و در بعضي ديگر کوچک و کم عميق است. از نظر شکل بسيار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه اي، منشوري، کروي، مخروطي، گلداني شکل، ديسکي شکل و... ديده شوند. برخي از آنها  داراي پايه کوتاه يا بلند هستند. شکل حيوا ن در برخي ثابت است و در عده اي ديگر ممکن است متغير باشد. ابعاد آن غالبا بين 1 ميلي متر تا 2 متر در قطر و ارتفاع تغيير مي کند. اسفنج هاي عهد حاضر اکثرا به رنگ خاکستري يا خرمايي کم رنگ ديده مي شوند اما گاهي به رنگ هاي قرمز روشن، آبي، بنفش و سياه نيز ديده شده اند.

اسفنج‌ها متازوآهايي هستند كه به حالت ثابت زيست نموده و داراي اسكلت داخلي كلسيتي يا سيليسي مي‌باشند. پديده هاي جانشيني مانند سيليسي شدن و كلسيتي شدن تا حدودي تشخيص انواع فسيل‌هاي آهكي اسفنج‌ها را از اسفنج‌هاي سيليسي مشكل مي‌نمايد.

بطور كلي اسفنج‌ها در درياها (آبهاي شور) و يا آب‌هاي شيرين زندگي مي كنند.در كف‌ درياهاي‌ كنوني‌ توده‌هاي‌ عظيمي‌ از اسفنج‌ها  پراكنده‌ هستند. انواع مختلفي از اسفنج‌هاي آهكي در تمام مناظق كره زمين زندگي مي‌كنند.اسفنج‌ها چون ار جانوران ثابت هستند به اجسام سخت احتياج دارند. بنابراين تجمع آنها در حوضچه‌هايي كه كف آن از قلوه‌سنگ، تخته‌ سنگ، ريگ‌ و شن‌ و ماسه پوشيده‌ شده‌ باشد بيشتر است.

 اسفنج‌ها در آب‌هاي نيم‌كره‌ي جنوبي گسترش بيشتري دارند. و در حقيقت در تمام آب‌هاي نيم‌كره‌ي جنوبي به عمق 100 تا 500 متري سكونت دارند و اين موضوع به علت حركت كوه‌هاي يخي است كه به طور دائم به اقيانوس وارد مي‌شوند و شرايط لازم را براي زيستن اسفنج‌ها فراهم مي‌سازند. اسفنج‌هاي آهكي در اعماق كم و اسفنج‌هاي سيليسي در اعماق زياد زندگي مي‌كنند. اسفنج‌هاي داراي اسپيكول‌هاي چهار محوري و شاخي سيليسي هم در اعماق كم و هم در اعماق زياد زندگي مي‌كنند. بررسي‌هاي كنوني نشان داده است كه بعضي از اسفنج‌ها تا عمق 6000 متري دريا مي‌توانند زندگي كنند. اين قبيل اسفنج‌ها داراي تيغه‌هاي درازي نظير خارداران هستند و شكل آنها نيز كشيده مي‌باشد. اصولا در آب‌هاي سرد مثل قطب‌ها اسفنج‌ها پراكندگي بيشتري دارند. اسفنج‌هاي شاخي اصولا در آب‌هاي استوايي تا عرض جغرافيايي 45 درجه پراكندگي دارند. از اسفنج‌هاي شاخي و اسپونژيني اثري خارج از اين حوزه نيست. در اسفنج‌هاي ديگر، هر قدر به طرف قطبين نزديك شويم سوزن‌ها درشت‌تر مي‌شوند. شوري آب تاثير زيادي در زندگي اسفنج‌ها دارد. اگر ميزان شوري تغيير يابد، تعداد آنها نيز كاسته خواهد شد. جريان آب نيز تاثير زيادي در زندگي اسفنج‌ها دارد. تكثير اسفنج‌ها در مناطقي كه آب جريان دارد بيشتر است.شكل اسفنج‌ها نسبت به محيط زيست‌شان متغير است.شكل اسفنج‌هاي داخل خليج‌ها بادبزني با صفحات چين‌خورده، در آب‌هاي متلاطم به شكل انگشتي و اسفنج‌هاي مناطق كم‌عمق، پوستي يا بالشي مي‌باشند.در زمان جزر و مد درياها موقعي‌كه اسفنج‌ها در خشكي قرار‌گيرند، دهان‌هايشان را مي‌بندند تا از خروج آب از بدن‌شان جلوگيري شود. به طور كلي اسفنج‌هاي امروزي در منطقه كرانه‌اي تا نسبتا  عميق دريا زندگي مي‌كنند و هيچ‌وقت كلني حقيقي را تشكيل نمي‌دهند. مطالعه‌ي اسفنج‌ها در گذشته نشان مي‌دهد كه زندگي اسفنج‌ها در گذشته از نظر عمق‌سنجي با انواع كنوني فرق مي‌كند. مثلا در سنگ‌هاي دوره كرتاسه غالبا در رخساره‌هاي ساحلي پيدا مي‌شوند ولي در زمان‌هاي بعدي به‌تدريج به اعماق زيادتر مهاجرت نموده‌اند. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه اسفنج‌ها در گذشته از اعماق كم به اعماق زيادتر مهاجرت داشته‌اند.از طرفي اسفنج‌هاي امروزي غالبا انفرادي هستند ولي در انواع گذشنه زندگي آنها به حالت كلني و آبسنگي بوده است و سنگواره‌هاي آنها با آبسنگ‌هاي مرجاني و بريوزآيي و غيره همراه مي‌باشند. در علم ديرينه‌شناسي از فسيل سوزن اسفنج‌ها در تشخيص نوع محيط رسوبي استفاده مي‌كنند. اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولى هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايى ترين جانوران پر سلولى اند. بطور کلى محيط زيست آنها آبى و غالبا دريايى بودند و به جسم خارجى متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالى است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمى متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاى ريز است و از اين جهت به آنها " Porifera " مى گويند (داراى Fera + سوراخ Porous).

 

شاخه اسفنج ها داراي  اختصاصاتي به شرح زير است :

 -  پر سلولى

- آبزى

- سلول هاى بدون بافت

- داراى بدنى پر از منفذ و کانال

- داراى کانال ها يى که در ديواره بدن قرار گرفته و به حفره اى که در داخل کيسه يا بدنه است باز مى شوند.  حفره مياني را اسپونگوسل گويند که خود از بالا توسط منفذى به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز مى شود. اسپونوگوسل در برخى از اسفنج ها بزرگ و عميق و در بعضى ديگر کوچک و کم عميق است. از نظر شکل بسيار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه اى، منشورى، کروى، مخروطى، گلدانى شکل، ديسکى شکل و... ديده شوند.

 

ساختمان ديواره اسفنج ها

 ديواره آنها از دو لايه سلول خيلى ظريف ساخته شده که توسط يک لايه پروتوپلاسم از هم جدا مى شوند. لايه خارجى را اکتودرم (Ectoderm) و لايه داخلى را آندودرم (Endoderm) گويند. وظيفه اکتودرم که اپيدرم (Epiderm)نيز گفته مى شود حفاظت از بدن موجوداست. لايه آندودرم روى اسپونگوسل و بخشى از کانال ها را مى پوشاند. سلول هاى اين لايه استوانه اى شکل و داراى مژک ها موجب جريان انداختن آب از خارج به داخل بدن موجود مى شود. سلول هاى آندودرم از آب، مواد غذايى را جذب مى نمايند و مواد زائد را به سمت حفره مرکزى و در نهايت اسکولوم(Osculum) هدايت مى کنند. لايه ما بين آندودرم و اکتودرم که مزوگله ناميده مى شود که از يک ماده ژلاتينى تشکيل شده است که در آن مواد آلى و مواد معدنى و تعدادى سلول آزاد مشاهده مى شود.

در ديواره اسفنج ها کانال هايى وجود دارد که آب از آنها عبور کرده و به اسپونگوسل مى رسد و از آنجا از طريق اسکولوم از بدن خارج مى شود. (موجود مى تواند يک تا چند اسکولوم داشته باشد).

 

شکل کانال ها :

- کانال هاى ساده (Ascon) : اين نوع کانال ها در اسفنج هاى ابتدايى و ساده ديده مى شود. ديواره داراى منافذى است که اين منافذ، بوسيله کانال هايى مستقيم به اسپونگوسل وصل مى شوند. بعبارت ديگر کانال ها ارتباط دهنده سطح خارجى حيوان و حفره مرکزى هستند

- کانال هاى نيمه کامل (Sycon) : اين کانال ها نسبت به فرم قبلى کمى پيچيده ترند و ضخامت ديواره غالبا بيشتر است. در اين حالت دو نوع کانال ديده مى شود. کانال ورودى که به خارج مرتبط است و ديگرى کانال شعاعى که از يک طرف به کانال ورودى و از طرف ديگر به اسپونگوسل مرتبط گرديده است.

- کانال هاى کامل (Leucon) : اسفنجى که داراى کانال کامل است داراى يک بدنه ضخيم مى باشد که در آن يکسرى کانال هاى شاخه اى پرپيچ و خم ديده مى شود. کانال هاى خارجى از يک سمت به بيرون از بدن حيوان و از طرف ديگر به يک حفره زير پوستى بنام Vestibular (وستيبولار) ختم گردند.

 

توليد مثل

1) توليد مثل جنسى :

در اين نوع توليد مثل، سلول هاى نر و ماده در مزوگله با يکديگر ترکيب شده و تخم (زيگوت) تشکيل مى شود. اين تخم از لايه داخلى عبور کرده وارد اسپونگوسل شده سپس از دهانه خارج مى شود. سپس از دهانه خارج مى شود. پس از يک دوره زندگى به حالت آزاد و به شکل لارو، خود را به کف دريا يا جسم خارجى متصل مى کند و پس از رشد به شکل يک اسفنج جديد در مى آيد.

 

2) توليد مثل غير جنسى :

اين نوع توليد مثل بسيار متداول است. جانور به حالت جوانه زدن يا budding تکثير مى يابد. يعنى موجود کامل ابتدا يک جوانه در ديواره خود توليد مى کند، اين جوانه رشد کرده و به يک اسفنج کامل تبديل مى گردد. حال اين اسفنج مى تواند بصورت کلونى يا بصورت تنها و جدا شده به زيست خود ادامه دهد.

 

اسکلت اسفنج ها

اسکلت توسط سلول هاى اسکلروبلاست که در مزوگله وجود دارند ترشح مى گردد. اندازه ذرات اسکلت متفاوت است، از ذرات درشت تا ذرات بسيار ريز مانند خاکستر که در داخل مزوگله پراکنده هستند. ذرات درشت که همان اسپيکول ها هستند مى توانند با اتصال به هم تشکيل يک شبکه تور مانند را بدهند. نحوه تشکيل يا ساختن اسپيکول به اين نحو است که سلول هاى اسکلروبلاست با توجه به نوع اسپيکول موجود، ابتدا يک رشته از مواد آلى مى سازند و سپس حول آن کربنات کلسيم رسوب مى کند. با پيشرفت اين روند، سلول اسکلروبلاست به دو سلول تقسيم مى شود و با کامل شدن اسپيکول، دو سلول از هم جدا و دور مى شوند.

سوزن يا اسپيکول داراى اشکال مختلفى است که با توجه به شکل، به گروه هاى زير تقسيم مى شود :

- سوزن تک محورى

- سوزن سه محورى

- سوزن چهار محورى

- سوزن چند محورى

- سوزن نوع Desmos

- سوزن سه شعاعى

- سوزن کروى

 

بدن اسفنج شامل سه نوع سلول اصلی است :

1- سلول های پیناکوسیت

2- سلول های یقه دار : که با تاژک خود جریان آب را به داخل حفره بدنی هدایت می نمایند .

3- سلول های آموبوئید : که سلول های اسکلتی و سلولهای مربوط به تولید مثل سلولهای آموبوئید در یک ماتریکس با سلول های آزاد (ژل کلوئیدی ) قرار می گیرند .

 

پالئواکولوژى اسفنجها

گونه هاى مختلف اسفنج ها اغلب در آبهاى گرم و عمق کمتر از 180 متر ديده شده اند اما نمونه هايى از آنها نيز در عمق 5600 مترى يافته اند. اما بطور کلى در آبهاى گرم زيست مى کنند اما ممکن است (بندرت) در آبهاى سرد نيز ديده شوند.

 

اسفنجها را بر اساس ساختمان اسکلت درونی به 4 رده تقسیم می‌کنند :

1- رده اسفنجهای آهکی با اسپیکولهایی از جنس کربنات کلسیم مانند لوکوسولینا.

2- رده اسفنجهای شیشه‌ای با اسپیکولهای 6 محوری سیلیسی.

3- رده دمواسپونژیا متشکل از تارهای اسپونژین یا اسپیکولهای سیلیسی و یا هر دو.

4- رده اسکلرواسپونژیا با اسکلت داخلی آن مشابه با اسفنجهای معمولی.

 

ره بندى اسفنجها

- Class Demospongea :

اسکلت آنها از نوع اسپونجين يا ترکيبى از سيليس و اسپونجين است. اسپيکولها غالبا تک محورى، چهار محورى و يا چند محورى هستند اما هرگز بحالت سه محورى ديده نمى شوند. هر دو فرم اسپيکول از نظر اندازه ديده مى شود.

سن : کامبرين – عهد حاضر

 

- Class Hexactinellida:

اسفنج هايى با اسکلتى از اسپيکول هاى سيليسى که تقريبا هميشه سه محورى هستند و دو فرم مگا و ميکرواسپيکولر در آنها ديده مى شود.

 سن : کامبرين پسين – عهد حاضر

 

- Class Sclerospongea :

 اسفنج هايى با پايه آهکى، کلسيت و يا آراگونيت. اسکلت آنها ورقه اى شکل است. سيستم کانال از تعداد بسيار زيادى شاخه متصل بهم تشکيل شده (Leucon).

سن : اردويسين تايرمين – ترياس تا عهد حاضر

 

- Class Calcarea:

اسفنج هايى که داراى اسپيکول کلسيتى اند. يا داراى ديواره آهکى فاقد اسپيکول. اسپيکولها غالبا تک محورى يا چهار محورى و عموما جدا از يکديگرند. معمولا يکنوع اندازه از اسپيکول ها ديده مى شود.

سن : کامبرين – عهد حاضر

 

 - Class Stromatoporata :

قبلا اين رده را به شاخه کيسه تنان نسبت مى دادند (قبل از 1970). داراى يک پايه آهکى، اسکلت صفحه اى شکل، فاقد ميکرواسپيکولرهاى سيليسي.

سن : اردويسين – کرتاسه

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:16  توسط گیگ  | 


#06#*
سريال نامبر گوشي را نشان ميدهد ( IMEI )

#92702689#*
نمايش : سريال نامبر گوشي ، تاريخ ساخت ، تاريخ فروش ، تاريخ آخرين تعميرات ( 0000 به معناي نداشتن تعمير قبلي) براي خروج از اين صفحه بايد گوشي را خاموش و دوباره روشن كنيد.

#3370*
با اين كد شما از حالت EFR استفاده خواهيد كرد كه باعث ميگردد از حداكثر كيفيت صداي گوشي برخوردار شويد اما در عوض مصرف باطري شما كمي بالاتر خواهد رفت



بر روي گوشي نوكيا 3310 آزمايش شد و عمل كرد)




#3370#
حالت EFR را غير فعال ميسازد.

#4720#*
گوشي را در حالت كيفيت صداي پائين قرار ميدهد و در عوض مصرف باطري شما درحدود 30 درصد كاهش ميابد.

#4720#*
حالت قبل را غير فعال ميسازد.

#0000#* و يا #9999#*
ورژن سيستم عامل گوشي ، تاريخ ساخت نرم افزار ، و نوع فشرده سازي را نشان ميدهد.

#30#*
شماره هاي محرمانه گوشي را نمايش ميدهد.

#67705646#*
در گوشيهاي مدل 3310 و 3330 لگوي شبكه را حذف ميكند ( IR-TCI )

#73#*
تايمر گوشي و همچنين تمام امتيازات بدست آمده در بازيها را Reset ميكند.

#746025625#*
نمايش وضعيت سرعت clock سيمكارت گوشي. اگر گوشي شما داراي حالت SIM Clock Stop Allowed باشد به اين معنا خواهد بود كه گوشي شما ميتواند درحالت كمترين ميزان مصرف باطري درحالت Standby قرار بگيرد.


#2640#*
كد رمز فعلي گوشي را نشان ميدهد. كد رمز گوشي در حالت عادي 12345ميباشد.

#7780#*
RESET گوشي يا همان بازگشت به حالت تنظيمات كارخانه اي. مناسب براي زمانيكه گوشي قاطي كرده است . درواقع درايو C گوشي را ريست ميكند (ريست گوشي بدون حذف برنامه ها) بعد از وارد كردن اين كد ، گوشي از شما تقاضاي وارد كردن security code را خواهد داشت كه اگر آنرا قبلا تغيير نداده باشيد 12345 ميباشد.)

#7370#*
فرمت گوشي . مناسب براي زمانيكه گوشي خيلي خيلي قاطي كرده است. درواقع اين كد درايو C گوشي را فرمت ميكند و البته تمامي برنامه ها و فايلهاي موجود بر روي اين درايو از بين خواهند رفت . بعد از وارد كردن اين كد ، گوشي از شما تقاضاي وارد كردن security code را خواهد داشت كه اگر آنرا قبلا تغيير نداده باشيد 12345 ميباشد.)


روش مستقيم فرمت گوشي هاي اسمارت فون بدون نياز به منوي گوشي:
اگر پسوورد ( security code ) گوشي قبلا تغيير داده شده است و آنرا نمي دانيد و همچنين گوشي شما از سيستم عامل سيمبين ورژن7 استفاده مي كند ( مثل 6600 و 7610 و 6620 و 6260 و 9500 و 9300 ) ابتدا گوشي را خاموش كرده و در حاليكه سه دگمه سبز ، * ، 3 را همزمان نگه داشته ايد گوشي را روشن كنيد و آنها را آنقدر نگه داريد تا كار فرمت آغاز بشود. دراين حالت از شما ديگر پسوورد خواسته نخواهد شد و مستقيما گوشي فرمت خواهد شد.

فرمت كارت حافظه گوشي:

به صورت safe mode گوشي را روشن كنيد ( براي اينكار درحاليكه دگمه pen (مداد) را نگه داشته ايد گوشي را روشن كنيد البته درظاهر تفاوتي را مشاهده نخواهيد كرد.) سپس اين مسير را در گوشي برويد: menu>>Extras>>Memory>>Format MEM.card

حالت safe mode بسيار به دردتان خواهد خورد و در مواقعيكه گوشي هنگ كرده و بالا نمي آيد احتمالا به دادتان خواهد رسيد و باعث مي شود گوشي بالا بيايد و بعد از آن بتوانيد گوشي را درصورت تمايلتان فورمت و يا كار ديگري بر روي آن بكنيد. درواقع كار آن همانند عمل safe mode ويندوز مي باشد و در اين حالت ديگر اكثر برنامه هاي كاربردي كه در پشت صحنه هميشه در حال اجرا بودند ، ديگر اجرا نخواهند شد و به همين دليل گوشي اصطلاحا به راحتي بالا مي آيد. كه در گوشي هاي مختلف كمي متفاوت مي باشد و در اسمارت فونها اكثرا بايد كليد خاصي را ( كليد ABC و يا PEN ) را نگه داشته و سپس گوشي را روشن كنيد.تاكيد مي كنم كه در حالت safe mode شما تغييري در ظاهر منوي گوشي نخواهيد ديد و همه چيز در پشت صحنه اتفاق افتاده است و يا بهتر بگويم از اتفاق افتادن آنها ( برنامه ها ) جلوگيري كرده است.

#43#*
كنترل حالت call waiting ( انتظار) گوشي.

#61#*
كنترل شماره اي كه به عنوان divert در صورتيكه به تلفن پاسخ داده نشود ، تعيين گرديده است.

#62#*
كنترل شماره اي كه به عنوان divert درصورتيكه شبكه دچار اشكال باشد( آنتن نباشد) تعيين گرديده است.

#67#*
كنترل شماره اي كه به عنوان divert درصورتيكه گوشي اشغال باشد ، تعيين گرديده است.

#شماره*21**
divert به شماره مورد نظر در هر حالتي.

#شماره*61**
divert به شماره موردنظر در حالت عدم پاسخ گوئي ( no Reply )به تلفن زده شده.

#شماره*67**
divert به شماره مورد نظر در حالت اشغال بودن گوشي ( on Busy )
سامسونگ
#06#*
سريال نامبر گوشي ( IMEI )

#9999#*
ورژن نرم افزار گوشي

228#*#8999*
وضعيت باطري ( دما ، ولتاژ ، ظرفيت)

246#*#8999*
وضعيت برنامه

289#*#8999*
تغيير سرعت زنگ آلارم گوشي

324#*#8999*
Debug screen

367#*#8999*
Watchdog ( رمز گوشي)

427#*#8999*
Trace Watchdog ( پيدا كردن رمز گوشي)

523#*#8999*
تغيير ميزان كنتراست صفحه تصوير ( تنها در ورژن G60L01W )

636#*#8999*
وضعيت حافظه

746#*#8999*
حجم فايل سيم كارت

778#*#8999*
اطلاعات سيم كارت

289#*#8999*
تست رينگ تون

778#*#8999*
جدول SIM Service

377#*#8999*
تصحيح EEPROM Error ( از كليدهاي جانبي براي انتخاب مقادير cancel و ok استفاده كنيد)

785#*#8999*
RTK( Run Time Kernel ) Error اگر ok را بزنيد گوشي ريست ميگردد.

947#*#8999*
ريست گوشي در مواقعي كه گوشي بسيار قاطي كرده است.

842#*#8999*
تست ويبراتور

اگر كدهاي بالا در گوشي شما عمل نكرد به جاي *8999 كدها ، عدد 0 را قرار بدهيد. براي مثال : كد #842*8999#* تبديل به كد #0842#* ميگردد.
اگر باز هم تاثير نكرد اينبار به جاي عدد 8999 كه در همه كدها مشترك ميباشد عدد 9998 را قرار بدهيد.


3855#*2767*
Full EEPROM Reset فرمت گوشي و همچنين باز كردن قفل گوشي SGH-600 ( قفلي كه شبكه فروشنده گوشي بر روي گوشي قرار داده تا با سيمكارت هاي ديگر قابل استفاده نباشد اين كد براي كساني مفيد است كه از خارج از كشور با خودشان گوشي آورده اند و با سيمكارتهاي اپراتور داخل كشور و يا جاهاي ديگر كار نميكند. بدون سيمكارت گوشي را روشن كنيد و وقتي پيغامي مبني بر نبودن سيمكارت مشاهده كرديد اين كد را وارد كنيد حالا دوباره گوشي ري استارت ميشود و حالا به احتمال زياد قفل شبكه از بين رفته است.)
در اين حالت سريال نامبر گوشي به 0-400044-89-447967 تغيير پيدا ميكند.

2878#*#2767*
Custom EEPROM Reset

  

 

باز كردن قفل فراموش شده گوشیهای نوکيا

 

حتما تا حالا شده که روی گوشی نوکیای خود رمز بزارید و یادتون بره که چه رمزی گذاشته بودید ! معمولا اگه به موبایل فروشی ها مراجعه کنید بهتون میگن گوشی باید فلش بشه که این کار براتون هزینه داره . با یک راه حل ساده برای باز کردن قفل گوشی شما در عرض 30 ثانیه میتوانید رمز گوشی خود را باز کنید !

شما به ترتيب زير كارها رو انجام دهید :

1- گوشيتون رو خاموش نكنيد .

2- مموري كارتتون رو خارج كنيد و در يک گوشي ديگه بذاريد .

3- روي اون گوشي فايل منيجر X-plore رو نصب كنيد ( برای دانلود این برنامه اینجا کلیک کنید ) .

4- فایل زیر را دانلود کنید :

Download The Nokia Unlock

5- فايل the-nokia-unlock را که دانلود کردید از حالت زيپ خارج كرده و توسط فايل منيجر در مسير E:\System\Recogs (اين مسير رو قبلا توسط X-plore ايجاد كنيد) كپي كنيد. ( شاید این فایل توسط آنتی ویروس های کامپیوتر به عنوان ویروس شناخته شود ولی ویروس نیست برای رفع مشکل ، آنتی ویروس خود را غیر فعال کنید )

6- مموري كارت رو روي گوشي قفل شده بذارين و چند ثانیه صبر كنيد تا فايل استارت بشه .

7- حالا گوشی از شما رمز می خواد که شما 12345 رو وارد میکنید .

8- گوشي رو خاموش كرده…باتري رو خارج كنين…مموري كارت (MMC) رو خارج كنين…باتري رو دوباره بزارید… گوشي رو روشن كنين و با كد 12345 گوشي رو باز كنين !

ديديد كه به همين راحتي گوشي شما UnLock شد .

+ نوشته شده در  دوشنبه هجدهم آذر 1387ساعت 14:9  توسط گیگ  | 

 

 

اسفنج ها شامل حیوانات دریایی هستند که شاخه پوریفرا ( porifera ) را تشکیل می دهند و جزء جاندارلن ابتدایی می باشند. توجه به گذشته اسفنج ها مشخص کرده که نیاکان اولیه آنها کوآنوفلاژله ها ( choanoflagellate ) هستند.

بررسی مراحل تکاملی به وضوح نشان داده است که جد اسفنج ها از آغازیان آبزی بوده که تشکیل کلنی داده و بعد به صورت سلولهای یقه دار در اسفنج ها ظاهر شده اند.
در بدن یک اسفنج بافت یا اندام وجود ندارد ، بجای آن هر یک از سلول ها مسئول فعالیت های خاصی برای زنده نگه داشتن اسفنج ها هستند. بعضی از اسفنج ها بر روی صخره ها می رویند و رنگ های درخشانی دارند و بعضی از اسفنج ها شبیه گلدان هستند.
▪ سیستم حرکت : سلولهای آمیبی ( amoeboid cells ) همراه با فعالیت دیواره ابزار حرکت برای انتقال مواد غذایی از سلولی به سلول دیگر را فراهم می کند. برای مثال ، ممکن است بعضی از غذاها به سمت لایه ای از سلول هایی که سطح را پوشانده است حرکت کند و آنها از آن تغذیه کنند.
▪ سیستم گوارشی : اسفنج ها دارای تغذیه فیلتری هستند ، این بدین معنی است که آنها زمانی که بالغ می شوند در یک مکان باقی می مانند ، و غذا را به وسیله فیلتر کردن از روزنه هایش بدست می آورند. ذرات میکروسکوپی غذا را به وسیله آب آورده و سپس به وسیله سلول های یقه ای احاطه می شوند ، سیستم گوارشی غذا را در ویزیکول هایی قرار می دهد یا آنها را به سمت سلول های آمیبی برای گوارش می فرستد.
▪ سیستم برون ریز : در اسفنج ها غده های درون ریز وجود ندارد ، اما آنها دارای غده های برون ریز هستند که به سطح ترشح می شوند . مطالعات در دو دهه گذشته نشان داده است که اسفنج ها بیو توکسین های وسیعی را تولید می کنند که گاهی بسیار قوی است. برای مثال برخی از Tedania , neofibularia می توانند جوشهای دردناکی بر روی پوست انسان ها ایجاد کنند. بیوتوکسین یک ماده شیمیایی است که از حمله صیادان و همچنین آلوده شدن به وسیله میکروبها جلوگیری می کند و به رقابت برای مکان با دیگر بی مهرگان شامل ascidians ، corales و حتی دیگر اسفنج ها کمک می کند.
▪ سیستم دفعی : یک منفذ اصلی در اسفنج ها وجود دارد که برای وارد یا خارج شدن مواد استفاده می شود.
▪ سیستم ایمنی : در تمام اسفنج های دریایی ترکیبی از anti- flammatory و antibiotic شناسایی شده است.
▪ سیستم اسکلتی و ماهیچه ای : دیواره یک اسفنج از سه نوع سلول تشکیل شده است. سلولهای بیرونی، سلول های اپیدرمی صاف هستند . سلول های درونی، سلول های یقه ای با تاژک هستند که آب را در روزنه ها و قسمت مرکزی به حرکت در می آورند و سرانجام آن را به وسیله منفذ بالایی که در بدن قرار دارد و osculum نامیده می شود ، به خارج می راند و Mesohyle یک لایه ژلاتینی بین قسمت بیرونی بدن و spongocel در اسفنج ها ست. اسکلت در اسفنج ها شامل تکه های کوچک سوزنی شکلی به نام spicules ( که از کربنات کلسیم تشکیل شده است. ) و یا روزنه پروتئینی به نام sponging و یا ترکیبی از هر دو است.
▪ سیستم عصبی یا حسی : در اسفنج ها سیستم عصبی وجود ندارد. اما ثابت شده است که سیگنال های الکتریکی در طول غشاء سلولها از یک طرف به طرف دیگر حرکت می کند.
▪ سیستم تولید مثل : اسفنج ها دارای تکثیر جنسی و غیر جنسی هستند. آنها هرمافرودیت ( hermaphroditic ) و یا جدا جنس اند. در تولید مثل جنسی تخم ها و اسپرم ها در آب رها و سپس بارور می شوند ، نتیجه این باروری تشکیل زیگوت است که به صورت یک لارو مژه دار که می تواند شنا و یک مکان جدیدی را پیدا کند ، می باشد. اسفنج ها همچنین به وسیله جوانه زدن تکثیر می شوند و محصول این فرایند یک کلنی است که می تواند بزرگ شود. آنها قادر به ترمیم خود هستند و همچنین می توانند از قسمت کوچک یک اسفنج کامل را بسازند.
▪ سیستم تنفسی : سلول های مختلف اکسیژنی که در جریان آب عبوری وجود دارد را جذب می کنند.

نويسنده :
منبع : zoologyknowledge.blogfa.com

اسکلت اسفنج ها

اسکلت توسط سلول هاى اسکلروبلاست که در مزوگله وجود دارند ترشح مى گردد. اندازه ذرات اسکلت متفاوت است، از ذرات درشت تا ذرات بسيار ريز مانند خاکستر که در داخل مزوگله پراکنده هستند. ذرات درشت که همان اسپيکول ها هستند مى توانند با اتصال به هم تشکيل يک شبکه تور مانند را بدهند. نحوه تشکيل يا ساختن اسپيکول به اين نحو است که سلول هاى اسکلروبلاست با توجه به نوع اسپيکول موجود، ابتدا يک رشته از مواد آلى مى سازند و سپس حول آن کربنات کلسيم رسوب مى کند. با پيشرفت اين روند، سلول اسکلروبلاست به دو سلول تقسيم مى شود و با کامل شدن اسپيکول، دو سلول از هم جدا و دور مى شوند.

سوزن يا اسپيکول داراى اشکال مختلفى است که با توجه به شکل، به گروه هاى زير تقسيم مى شود :

- سوزن تک محورى

- سوزن سه محورى

- سوزن چهار محورى

- سوزن چند محورى

- سوزن نوع Desmos

- سوزن سه شعاعى

- سوزن کروى  

پرده اسرار: اسفنج طبيعی
 
وژمه کريمی
 
 
اسفنج

احمد با چهره پريشان نزدفريده و ملالی آمده می گويد از راديو شنيده اگر کسی در مورد حيوانی به نام اسفنج معلوماتی بفرستد مستحق جايره می شود.

فريده می گويد فقط دوشک اسفنجی را ديده وبس، اما اولين بار است که در مورد حيوانی به نام اسفنج می شنود.

احمد ترم جادويی را به صدا در آورده، پرده دار را می خواهد. پرده دار با شعر گونه اش حاضر شده شعر پرده را می خواند تا پرده کنار رود.

آنها در عقب پرده، نثار را می بينند که با شی نا آشنای مقابل است. ملالی می گويد آن شی پوست گاوميش است، ولی فريد می گويد نه، لحاف کهنه است.

پرده دار حرف های اطفال را رد کرده می گويد اين يک نوع حيوان به نام اسفنج است که در آب زندگی می کند.

پرده داربا نمايش اسفنج پلاستيکی می گويد: "اسفنج ها يک نوع حيوانايست که در آب های شور بحر و در آب شرين دريا زندگی می کنند."

اطفال می خواهند اسفنج ها را از نزديک ببينند، پرده دار کلمات جادويش را خوانده همه داخل بحر می روند.

اطفال در بحر انواع ماهی های مقبول و بته های زيبا به رنگ های سبز، نارنجی، سياه، سفيد و بنفش را می بينند.

اسفنج چگونه شناخته شد؟
اسفنج
 اولين بار مردم يونان اسفنج را شناخته با آن خود و لباس خود را می شستند.
 

احمد از بته های دريايی خوشش آمده قسمتی از آن را می شکند، .يکباره بته به نالش افتيده می گويد: "واخ! افگارم شدم." اطفال از حرف زدن بته تعجب می .

پرده دار می گويد: " بته های که قبلا از رنگ های شان ياد آور شديد، بته نه، بلکه همه اسفنج های اند که در آب زندگی می کنند."

با ديدن اسفنج ها، تعجب اطفال بيشترمی شود، در همين حال يکی از اسفنج خنديده می گويد: " بله! ما حيوان استيم و مانند ديگر حيوانات به غذا ضرورت داريم.

تنها فرق ما و ديگر حيوانات اين است که آنها دارای پاها، سر، بينی و ديگر اعضای بدن اند و ما فاقد آن همه ايم.

اطفال از اسفنج می پرسند در داخل آب چی می خورند؟اسفنج می گويد:" همه خوراکه های که در آب موجود است، ما از آنها استفاده می کنيم."

پرده دار می گويد در آب مواد کيمياوی و ديگر مواد خوراکه موجود است که انسان ها به چشم نمی بينند.

اسفنج می گويد بدن شان دارای سوراخ های زيادی است که اکسيجن و موادی که در آب موجود است، توسط همين سوراخ ها به بدن ما جذب می شود.

با خواندن کلمات جادويی، پرده دار، اطفال را نزديک دريا می برد. تا عملا اسفنج های دريايی را نيز توسط جام جادويی نگاه کنند .

نثار می پرسد آنها هر دو نوع اسفنج ها را به چشم ديدند که شکل های غير منظم داشتند، در حالی که اشيای اسفنجی بسيار منظم اند!

اسفنج
اسفنج های بحری و دريايی به رنگ های نارنجی، سياه، سفيد، بنفش و غيره پيدا می شوند

پرده دار می گويد:" مردم آن اسفنج ها را از دريا می گيرند و بعد از آن توسط ماشين به قطعات کوچک می برند.

فريده می يرسد اولين بار اسفنج ها چگونه شناخته شد؟ پرده دار می گويد: اولين بار مردم يونان اسفنج را شناختند و از آن لباس و بدن خود را می شستند.

امروز بسياری از اشيای اسفنجی مصنوعی ساخته شده اند، نه از اسفنج بحری و دريايی."

اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولي هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايي ترين جانوران پر سلولي اند. بطور کلي محيط زيست آنها آبي و غالبا دريايي بودند و به جسم خارجي متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالي است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمي متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاي ريز است و از اين جهت به آنها " Porifera " مي گويند (داراي Fera + سوراخ Porous).  حفره مياني را اسپونگوسل گويند که خود از بالا توسط منفذي به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز مي شود. اسپونوگوسل در برخي از اسفنج ها بزرگ و عميق و در بعضي ديگر کوچک و کم عميق است. از نظر شکل بسيار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه اي، منشوري، کروي، مخروطي، گلداني شکل، ديسکي شکل و... ديده شوند. برخي از آنها  داراي پايه کوتاه يا بلند هستند. شکل حيوا ن در برخي ثابت است و در عده اي ديگر ممکن است متغير باشد. ابعاد آن غالبا بين 1 ميلي متر تا 2 متر در قطر و ارتفاع تغيير مي کند. اسفنج هاي عهد حاضر اکثرا به رنگ خاکستري يا خرمايي کم رنگ ديده مي شوند اما گاهي به رنگ هاي قرمز روشن، آبي، بنفش و سياه نيز ديده شده اند.

بدن اسفنج شامل سه نوع سلول اصلی است :

1- سلول های پیناکوسیت

2- سلول های یقه دار : که با تاژک خود جریان آب را به داخل حفره بدنی هدایت می نمایند .

3- سلول های آموبوئید : که سلول های اسکلتی و سلولهای مربوط به تولید مثل سلولهای آموبوئید در یک ماتریکس با سلول های آزاد (ژل کلوئیدی ) قرار می گیرند .

 

اسفنجها را بر اساس ساختمان اسکلت درونی به 4 رده تقسیم می‌کنند :

1- رده اسفنجهای آهکی با اسپیکولهایی از جنس کربنات کلسیم مانند لوکوسولینا.

2- رده اسفنجهای شیشه‌ای با اسپیکولهای 6 محوری سیلیسی.

3- رده دمواسپونژیا متشکل از تارهای اسپونژین یا اسپیکولهای سیلیسی و یا هر دو.

4- رده اسکلرواسپونژیا با اسکلت داخلی آن مشابه با اسفنجهای معمولی.

 

ساختمان مجاری در اکثر اسفنجها ، بسیار پیچیده و دارای انشعابات زیادی است. مجاری با توجه به نوع انشعابات ، به سه گروه تقسیم می‌شوند:   آسکون - سیکون - لوکون

استخوان‌بندی

بدن نرم اسفنجها بوسیله اجسام ریز متعددی به نام سوزنه (اسپیکول) که به صورت بلورهایی در درون مزانشیم جایگزین شده‌اند نگهداری می‌شود. ترکیب شیمیایی اسپیکولها ، در انواع مختلف اسفنجها تفاوت دارد. در لوکوسولیناوسیفا ، از جنس کربنات کلسیم و در اسفنجهای شیشه‌ای ، از جنس سیلیس است.
اسپیکولها از نظر اندازه و شکل خارجی متفاوت هستند. برخی از آنها پیچیده‌اند. اسفنجهای حمام و برخی دیگر از اسفنجها دارای الیاف اسفنجی هستند. ترکیب شیمیایی این ماده مانند ناخن و پشم ، از جنس اسکلروپروتئین و کاملا در برابر آنزیمها مقاوم است.

تولیدمثل غیرجنسی

هرگاه قسمتی از اسفنج آسیب ببیند یا از بین رود، مجددا ترمیم می‌شود. قابلیت ترمیم در اسفنجها ، بسیار زیاد است. بطوری که هرگاه یاخته‌های بدن اسفنجی را کاملا از هم مجزا کنند و یاخته‌ها را مجاور هم قرار دهند، اسفنج دوباره به صورت اولیه خود در می‌آید. تکثیر بسیاری از اسفنجها از راه جوانه زدن است. جوانه ممکن است از تنه اصلی جدا شود و یا متصل باقی بماند که در این صورت به تدریج بر توده اسفنج افزوده می‌شود. اسفنجهایی که در آب شیرین زندگی می‌کنند، دارای جوانه‌های داخلی هستند.
تشکیل جوانه‌های داخلی ، اسفنجها را از شرایط نامناسب محیطی ، مانند سرما و خشکی مصون نگه می‌دارد. جوانه‌ها توسط ارکئوسیت‌ها که محتوی مواد غذایی هستند، احاطه می‌شوند و گاهی نیز غشایی مقاوم ومجهز روزنه ، را فرا می گیرد. در شرایط نامساعد که تنه اصلی اسفنج از بین می‌رود، جوانه‌ها آزاد می‌شوند. در شرایط مناسب برای رشد جوانه ، ارکئوسیت‌ها از میان میکروپیل دیواره مقاوم بیرون می‌آیند و تشکیل اسفنج جدیدی می‌دهند.

تولید مثل جنسی در اسفنجها

بعضی از اسفنجها مثل سیفا ، یک جنسی و برخی دیگر دو جنسی هستند. تخم و اسپرم ، از ارکئوسیتها مشتق می‌شوند. اندام تناسلی در اسفنج وجود ندارد. تخم درون مزانشیم باقی می‌ماند و بوسیله اسپرم ، اسفنج دیگری بارور می‌شود. ابتدا تخم بارور شده سه بار پی‌درپی تقسیم می‌شود و هشت یاخته جدید بوجود می‌آورد.
سطح تقسیم بعدی ، افقی است. هشت یاخته بزرگ ، اپیدرم را تشکیل می‌دهد و هشت یاخته کوچک ، کوانوسیتها را بوجود می‌آورد. این مرحله بلاستولاست و حفره داخلی بلاستوسیل نیز وجود دارد. پس از این مرحله لارو شناگر آزاد ، به نام آمفی بلاستولا بوجود می‌آید که به زودی ساکن می‌شود و پس از طی دوران رشد و نمو ، اسفنج بالغ را می‌سازد

کلی اسفنجها (پوریفرا) از ساده‌ترین جانوران هستند. اندازه آنها از چند میلیمتر تا چندین متر تغییر می‌کند. رنگ این جانوران نیز گوناگون است و از خاکستری تا قرمز ، نارنجی ، آبی ، بنفش و سیاه تفاوت دارد. اسفنجها در آبهای شور و اعماق مختلف دریا یافت می‌شوند و تنها یک راسته از این جانوران در آب شیرین زندگی می‌کند.

اسفنجها معمولا خود را به سنگها و اجسام جامدی که در آب وجود دارد می‌چسبانند. تعیین هویت و انتساب اسفنجها به جانوران ، در اواسط قرن نوزدهم میلادی صورت گرفت. تعیین جایگاه اسفنجها در رده‌بندی جانوران دقیقا مشخص نیست. به علت هضم داخل سلولی ، اسفنجها از سایر جانوران پریاخته‌ای متمایزند و به این جهت به آنها پرآزیان نیز گفته می‌شود.



تصویر

مشخصات کلی

  • تقارن در آنها شعاعی است و برخی نیز فاقد تقارن هستند. برخلاف جانوران عالیتر بدن آنها فاقد ساختار مشخصی است.

  • تمامی یا قسمتی از پوشش داخلی این جانوران ، از کوانویست (سلولهای یقه‌دار) پوشیده شده است.

  • بدن مجهز به سوراخها ، مجاری و دالانهای زیادی است که دائما آب در آنها گردش می‌کند و غذا و اکسیژن را به قسمتهای مختلف بدن می‌رساند.

  • این جانوران فاقد اندامهای حرکتی هستند. هضم در آنها ، درون یاخته‌ای است.

  • بدن از اسکلت داخلی که سوزنه (Spicule) نام دارد، تشکیل شده است.

  • تولید مثل از راه جنسی و غیرجنسی است. تولید مثل غیرجنسی از راه جوانه زدن ، و تولید مثل جنسی از راه ترکیب تخمک و اسپرماتوزوئید صورت می‌گیرد.

  • لارو این جانوران مژکدار و در آب شناور است.



تصویر

رده بندی اسفنجها

اسفنجها را بر اساس ساختمان اسکلت درونی به 4 رده تقسیم می‌کنند.
  • رده اسفنجهای آهکی با اسپیکولهایی از جنس کربنات کلسیم مانند لوکوسولینا.

  • رده اسفنجهای شیشه‌ای با اسپیکولهای 6 محوری سیلیسی.

  • رده دمواسپونژیا متشکل از تارهای اسپونژین یا اسپیکولهای سیلیسی و یا هر دو.

  • رده اسکلرواسپونژیا با اسکلت داخلی آن مشابه با اسفنجهای معمولی.

لوکوسولینا یک اسفنج ساده

لوکوسولینا یکی از ساده‌ترین اسفنجهاست که به صخره‌های مناطق کم عمق ساحل دریا چسبیده است. لوکوسولینا از تعدادی تشکیلات لوله ‌مانند که بطور عمودی بر روی لوله‌های افقی دیگر قرار گرفته‌اند، تشکیل شده است. هر لوله عمودی ، درون حفره اسپونگوسل قرار دارد و از بالا از راه دهانچه با محیط بیرون در ارتباط است. جنس اسپیکولها در لوکوسولینها ، کربنات کلسیم است. شکل بیرونی روزنه‌ها با یکدیگر تفاوت دارد. برخی از آنها به صورت میله ساده و یا یک محوری هستند و پاره‌ای دیگر سه یا چهار محور دارند.

به اسپیکولهای بزرگتر که ساختار اصلی اسکلت جانور را تشکیل می‌دهند مگااسکلرو اسپیکولهای کوچکتر را میکرواسکلر می‌گویند. دیواره بدن جانور ، مجهز به سوراخهای ریز و متعددی به نام روزنک است که سطح بیرون بدن را به حفره درونی اسپونگوسل مربوط می‌سازد. مزانشیم از ماده کلوئیدی با غلظت ناچیز تشکیل یافته است. کوانوسیت‌ها که یاخته‌های لاله مانندی هستند، از سمت پایه ، بر روی مزانشیم قرار گرفته‌اند و تاژک آنها متوجه اسپنگوسل است.

تاژکها با حرکت خود جریانی از آب را بوجود می‌آورند و آب را از روزنکها به حفره درونی انتقال می‌دهند و در نهایت ، آب از دهانچه خارج می‌شود. تخمین زده شده که اسفنجی با حجمی حدود 8 سانتیمتر مکعب ، قادر است در روز بین 23 تا 28 لیتر آب را از خود عبور دهد. با گردش آب ، جانور، از اکسیژن و مواد غذایی موجود در آن به منظور تنفس ، تغذیه و انتقال مواد زاید بهره می‌گیرد. لوکوسولینها از پلانکتونها و ذرات آلی کوچک در آب ، تغذیه می‌کند. این جانور ، عصب و یاخته‌های حسی ندارد، از اینرو هر یاخته ، مستقلا نسبت به محرکهای محیطی از خود واکنش نشان می‌دهد.



تصویر

مجاری در اسفنجها

ساختمان مجاری در اکثر اسفنجها ، بسیار پیچیده و دارای انشعابات زیادی است. مجاری با توجه به نوع انشعابات ، به سه گروه تقسیم می‌شوند.


  • آسکون: که در لوکوسولینا از یک مجرای ساده به نام استیتوم تشکیل یافته و محیط پیرامون را مستقیما ، با حفره اسپونگوسل مربوط می‌کند.

  • سیکون: از دو نوع مجرا تشکیل شده که از آن دو نوع ، تنها مجاری شعاعی ، از کوانوسیت پوشیده شده است.

  • لوکون: دیواره بدن در این نوع از اسفنجها ضخیمتر بوده و دارای مزانشیم زیادتری است. مجاری از انشعابات پیچیده تشکیل می‌یابد و یاخته‌های کوانوسیت ، منحصر به بخشهای ویژه‌ای از این مجاری هستند.

استخوان‌بندی

بدن نرم اسفنجها بوسیله اجسام ریز متعددی به نام سوزنه (اسپیکول) که به صورت بلورهایی در درون مزانشیم جایگزین شده‌اند نگهداری می‌شود. ترکیب شیمیایی اسپیکولها ، در انواع مختلف اسفنجها تفاوت دارد. در لوکوسولیناوسیفا ، از جنس کربنات کلسیم و در اسفنجهای شیشه‌ای ، از جنس سیلیس است.

اسپیکولها از نظر اندازه و شکل خارجی متفاوت هستند. برخی از آنها پیچیده‌اند. اسفنجهای حمام و برخی دیگر از اسفنجها دارای الیاف اسفنجی هستند. ترکیب شیمیایی این ماده مانند ناخن و پشم ، از جنس اسکلروپروتئین و کاملا در برابر آنزیمها مقاوم است.

تولید مثل در اسفنجها




تصویر

تولیدمثل غیرجنسی

هرگاه قسمتی از اسفنج آسیب ببیند یا از بین رود، مجددا ترمیم می‌شود. قابلیت ترمیم در اسفنجها ، بسیار زیاد است. بطوری که هرگاه یاخته‌های بدن اسفنجی را کاملا از هم مجزا کنند و یاخته‌ها را مجاور هم قرار دهند، اسفنج دوباره به صورت اولیه خود در می‌آید. تکثیر بسیاری از اسفنجها از راه جوانه زدن است. جوانه ممکن است از تنه اصلی جدا شود و یا متصل باقی بماند که در این صورت به تدریج بر توده اسفنج افزوده می‌شود. اسفنجهایی که در آب شیرین زندگی می‌کنند، دارای جوانه‌های داخلی هستند.

تشکیل جوانه‌های داخلی ، اسفنجها را از شرایط نامناسب محیطی ، مانند سرما و خشکی مصون نگه می‌دارد. جوانه‌ها توسط ارکئوسیت‌ها که محتوی مواد غذایی هستند، احاطه می‌شوند و گاهی نیز غشایی مقاوم ومجهز روزنه ، را فرا می گیرد. در شرایط نامساعد که تنه اصلی اسفنج از بین می‌رود، جوانه‌ها آزاد می‌شوند. در شرایط مناسب برای رشد جوانه ، ارکئوسیت‌ها از میان میکروپیل دیواره مقاوم بیرون می‌آیند و تشکیل اسفنج جدیدی می‌دهند.

تولید مثل جنسی در اسفنجها

بعضی از اسفنجها مثل سیفا ، یک جنسی و برخی دیگر دو جنسی هستند. تخم و اسپرم ، از ارکئوسیتها مشتق می‌شوند. اندام تناسلی در اسفنج وجود ندارد. تخم درون مزانشیم باقی می‌ماند و بوسیله اسپرم ، اسفنج دیگری بارور می‌شود. ابتدا تخم بارور شده سه بار پی‌درپی تقسیم می‌شود و هشت یاخته جدید بوجود می‌آورد.

سطح تقسیم بعدی ، افقی است. هشت یاخته بزرگ ، اپیدرم را تشکیل می‌دهد و هشت یاخته کوچک ، کوانوسیتها را بوجود می‌آورد. این مرحله بلاستولاست و حفره داخلی بلاستوسیل نیز وجود دارد. پس از این مرحله لارو شناگر آزاد ، به نام آمفی بلاستولا بوجود می‌آید که به زودی ساکن می‌شود و پس از طی دوران رشد و نمو ، اسفنج بالغ را می‌سازد.



تصویر

اسفنجهای آب شیرین

این اسفنجها به صورت توده‌های نامنظم رشد می‌کنند، بزرگی آنها به اندازه مشت گره کرده انسان است. پاره‌ای به رنگ زرد یا قهوه‌ای هستند و برخی دیگر ، چون در مجاورت نور آفتاب قرار گیرند، رنگ سبز به خود می‌گیرند. پیدایش رنگ سبز ، به علت وجود جلبک است که درون مزانشیم اسفنجهای آب شیرین زندگی می‌کنند.

مباحث مرتبط با عنوان

+ نوشته شده در  شنبه نهم آذر 1387ساعت 14:49  توسط گیگ  | 

اسفنج ها (Sponges)

اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولي هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايي ترين جانوران پر سلولي اند. بطور کلي محيط زيست آنها آبي و غالبا دريايي بودند و به جسم خارجي متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالي است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمي متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاي ريز است و از اين جهت به آنها " Porifera " مي گويند (داراي Fera + سوراخ Porous).  حفره مياني را اسپونگوسل گويند که خود از بالا توسط منفذي به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز مي شود. اسپونوگوسل در برخي از اسفنج ها بزرگ و عميق و در بعضي ديگر کوچک و کم عميق است. از نظر شکل بسيار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه اي، منشوري، کروي، مخروطي، گلداني شکل، ديسکي شکل و... ديده شوند. برخي از آنها  داراي پايه کوتاه يا بلند هستند. شکل حيوا ن در برخي ثابت است و در عده اي ديگر ممکن است متغير باشد. ابعاد آن غالبا بين 1 ميلي متر تا 2 متر در قطر و ارتفاع تغيير مي کند. اسفنج هاي عهد حاضر اکثرا به رنگ خاکستري يا خرمايي کم رنگ ديده مي شوند اما گاهي به رنگ هاي قرمز روشن، آبي، بنفش و سياه نيز ديده شده اند.

اسفنج‌ها متازوآهايي هستند كه به حالت ثابت زيست نموده و داراي اسكلت داخلي كلسيتي يا سيليسي مي‌باشند. پديده هاي جانشيني مانند سيليسي شدن و كلسيتي شدن تا حدودي تشخيص انواع فسيل‌هاي آهكي اسفنج‌ها را از اسفنج‌هاي سيليسي مشكل مي‌نمايد.

بطور كلي اسفنج‌ها در درياها (آبهاي شور) و يا آب‌هاي شيرين زندگي مي كنند.در كف‌ درياهاي‌ كنوني‌ توده‌هاي‌ عظيمي‌ از اسفنج‌ها  پراكنده‌ هستند. انواع مختلفي از اسفنج‌هاي آهكي در تمام مناظق كره زمين زندگي مي‌كنند.اسفنج‌ها چون ار جانوران ثابت هستند به اجسام سخت احتياج دارند. بنابراين تجمع آنها در حوضچه‌هايي كه كف آن از قلوه‌سنگ، تخته‌ سنگ، ريگ‌ و شن‌ و ماسه پوشيده‌ شده‌ باشد بيشتر است.

 اسفنج‌ها در آب‌هاي نيم‌كره‌ي جنوبي گسترش بيشتري دارند. و در حقيقت در تمام آب‌هاي نيم‌كره‌ي جنوبي به عمق 100 تا 500 متري سكونت دارند و اين موضوع به علت حركت كوه‌هاي يخي است كه به طور دائم به اقيانوس وارد مي‌شوند و شرايط لازم را براي زيستن اسفنج‌ها فراهم مي‌سازند. اسفنج‌هاي آهكي در اعماق كم و اسفنج‌هاي سيليسي در اعماق زياد زندگي مي‌كنند. اسفنج‌هاي داراي اسپيكول‌هاي چهار محوري و شاخي سيليسي هم در اعماق كم و هم در اعماق زياد زندگي مي‌كنند. بررسي‌هاي كنوني نشان داده است كه بعضي از اسفنج‌ها تا عمق 6000 متري دريا مي‌توانند زندگي كنند. اين قبيل اسفنج‌ها داراي تيغه‌هاي درازي نظير خارداران هستند و شكل آنها نيز كشيده مي‌باشد. اصولا در آب‌هاي سرد مثل قطب‌ها اسفنج‌ها پراكندگي بيشتري دارند. اسفنج‌هاي شاخي اصولا در آب‌هاي استوايي تا عرض جغرافيايي 45 درجه پراكندگي دارند. از اسفنج‌هاي شاخي و اسپونژيني اثري خارج از اين حوزه نيست. در اسفنج‌هاي ديگر، هر قدر به طرف قطبين نزديك شويم سوزن‌ها درشت‌تر مي‌شوند. شوري آب تاثير زيادي در زندگي اسفنج‌ها دارد. اگر ميزان شوري تغيير يابد، تعداد آنها نيز كاسته خواهد شد. جريان آب نيز تاثير زيادي در زندگي اسفنج‌ها دارد. تكثير اسفنج‌ها در مناطقي كه آب جريان دارد بيشتر است.شكل اسفنج‌ها نسبت به محيط زيست‌شان متغير است.شكل اسفنج‌هاي داخل خليج‌ها بادبزني با صفحات چين‌خورده، در آب‌هاي متلاطم به شكل انگشتي و اسفنج‌هاي مناطق كم‌عمق، پوستي يا بالشي مي‌باشند.در زمان جزر و مد درياها موقعي‌كه اسفنج‌ها در خشكي قرار‌گيرند، دهان‌هايشان را مي‌بندند تا از خروج آب از بدن‌شان جلوگيري شود. به طور كلي اسفنج‌هاي امروزي در منطقه كرانه‌اي تا نسبتا  عميق دريا زندگي مي‌كنند و هيچ‌وقت كلني حقيقي را تشكيل نمي‌دهند. مطالعه‌ي اسفنج‌ها در گذشته نشان مي‌دهد كه زندگي اسفنج‌ها در گذشته از نظر عمق‌سنجي با انواع كنوني فرق مي‌كند. مثلا در سنگ‌هاي دوره كرتاسه غالبا در رخساره‌هاي ساحلي پيدا مي‌شوند ولي در زمان‌هاي بعدي به‌تدريج به اعماق زيادتر مهاجرت نموده‌اند. بنابراين مي‌توان نتيجه گرفت كه اسفنج‌ها در گذشته از اعماق كم به اعماق زيادتر مهاجرت داشته‌اند.از طرفي اسفنج‌هاي امروزي غالبا انفرادي هستند ولي در انواع گذشنه زندگي آنها به حالت كلني و آبسنگي بوده است و سنگواره‌هاي آنها با آبسنگ‌هاي مرجاني و بريوزآيي و غيره همراه مي‌باشند. در علم ديرينه‌شناسي از فسيل سوزن اسفنج‌ها در تشخيص نوع محيط رسوبي استفاده مي‌كنند. اسفنج ها ساده ترين حيوانات پر سلولى هستند و به عبارت ديگر پست ترين و يا ابتدايى ترين جانوران پر سلولى اند. بطور کلى محيط زيست آنها آبى و غالبا دريايى بودند و به جسم خارجى متصل اند. بدن اسفنج ها شبيه يک کيسه تو خالى است که در قاعده به وسيله يک پايه يا بدون پايه به جسمى متصل شده است. ديواره آن پر از سوراخ هاى ريز است و از اين جهت به آنها " Porifera " مى گويند (داراى Fera + سوراخ Porous).

 

شاخه اسفنج ها داراي  اختصاصاتي به شرح زير است :

 -  پر سلولى

- آبزى

- سلول هاى بدون بافت

- داراى بدنى پر از منفذ و کانال

- داراى کانال ها يى که در ديواره بدن قرار گرفته و به حفره اى که در داخل کيسه يا بدنه است باز مى شوند.  حفره مياني را اسپونگوسل گويند که خود از بالا توسط منفذى به نام اسکولوم (دهانه) به خارج باز مى شود. اسپونوگوسل در برخى از اسفنج ها بزرگ و عميق و در بعضى ديگر کوچک و کم عميق است. از نظر شکل بسيار متفاوتند و ممکن است به اشکال مختلف ، استوانه اى، منشورى، کروى، مخروطى، گلدانى شکل، ديسکى شکل و... ديده شوند.

 

ساختمان ديواره اسفنج ها

 ديواره آنها از دو لايه سلول خيلى ظريف ساخته شده که توسط يک لايه پروتوپلاسم از هم جدا مى شوند. لايه خارجى را اکتودرم (Ectoderm) و لايه داخلى را آندودرم (Endoderm) گويند. وظيفه اکتودرم که اپيدرم (Epiderm)نيز گفته مى شود حفاظت از بدن موجوداست. لايه آندودرم روى اسپونگوسل و بخشى از کانال ها را مى پوشاند. سلول هاى اين لايه استوانه اى شکل و داراى مژک ها موجب جريان انداختن آب از خارج به داخل بدن موجود مى شود. سلول هاى آندودرم از آب، مواد غذايى را جذب مى نمايند و مواد زائد را به سمت حفره مرکزى و در نهايت اسکولوم(Osculum) هدايت مى کنند. لايه ما بين آندودرم و اکتودرم که مزوگله ناميده مى شود که از يک ماده ژلاتينى تشکيل شده است که در آن مواد آلى و مواد معدنى و تعدادى سلول آزاد مشاهده مى شود.

در ديواره اسفنج ها کانال هايى وجود دارد که آب از آنها عبور کرده و به اسپونگوسل مى رسد و از آنجا از طريق اسکولوم از بدن خارج مى شود. (موجود مى تواند يک تا چند اسکولوم داشته باشد).

 

شکل کانال ها :

- کانال هاى ساده (Ascon) : اين نوع کانال ها در اسفنج هاى ابتدايى و ساده ديده مى شود. ديواره داراى منافذى است که اين منافذ، بوسيله کانال هايى مستقيم به اسپونگوسل وصل مى شوند. بعبارت ديگر کانال ها ارتباط دهنده سطح خارجى حيوان و حفره مرکزى هستند

- کانال هاى نيمه کامل (Sycon) : اين کانال ها نسبت به فرم قبلى کمى پيچيده ترند و ضخامت ديواره غالبا بيشتر است. در اين حالت دو نوع کانال ديده مى شود. کانال ورودى که به خارج مرتبط است و ديگرى کانال شعاعى که از يک طرف به کانال ورودى و از طرف ديگر به اسپونگوسل مرتبط گرديده است.

- کانال هاى کامل (Leucon) : اسفنجى که داراى کانال کامل است داراى يک بدنه ضخيم مى باشد که در آن يکسرى کانال هاى شاخه اى پرپيچ و خم ديده مى شود. کانال هاى خارجى از يک سمت به بيرون از بدن حيوان و از طرف ديگر به يک حفره زير پوستى بنام Vestibular (وستيبولار) ختم گردند.

 

توليد مثل

1) توليد مثل جنسى :

در اين نوع توليد مثل، سلول هاى نر و ماده در مزوگله با يکديگر ترکيب شده و تخم (زيگوت) تشکيل مى شود. اين تخم از لايه داخلى عبور کرده وارد اسپونگوسل شده سپس از دهانه خارج مى شود. سپس از دهانه خارج مى شود. پس از يک دوره زندگى به حالت آزاد و به شکل لارو، خود را به کف دريا يا جسم خارجى متصل مى کند و پس از رشد به شکل يک اسفنج جديد در مى آيد.

 

2) توليد مثل غير جنسى :

اين نوع توليد مثل بسيار متداول است. جانور به حالت جوانه زدن يا budding تکثير مى يابد. يعنى موجود کامل ابتدا يک جوانه در ديواره خود توليد مى کند، اين جوانه رشد کرده و به يک اسفنج کامل تبديل مى گردد. حال اين اسفنج مى تواند بصورت کلونى يا بصورت تنها و جدا شده به زيست خود ادامه دهد.

 

اسکلت اسفنج ها

اسکلت توسط سلول هاى اسکلروبلاست که در مزوگله وجود دارند ترشح مى گردد. اندازه ذرات اسکلت متفاوت است، از ذرات درشت تا ذرات بسيار ريز مانند خاکستر که در داخل مزوگله پراکنده هستند. ذرات درشت که همان اسپيکول ها هستند مى توانند با اتصال به هم تشکيل يک شبکه تور مانند را بدهند. نحوه تشکيل يا ساختن اسپيکول به اين نحو است که سلول هاى اسکلروبلاست با توجه به نوع اسپيکول موجود، ابتدا يک رشته از مواد آلى مى سازند و سپس حول آن کربنات کلسيم رسوب مى کند. با پيشرفت اين روند، سلول اسکلروبلاست به دو سلول تقسيم مى شود و با کامل شدن اسپيکول، دو سلول از هم جدا و دور مى شوند.

سوزن يا اسپيکول داراى اشکال مختلفى است که با توجه به شکل، به گروه هاى زير تقسيم مى شود :

- سوزن تک محورى

- سوزن سه محورى

- سوزن چهار محورى

- سوزن چند محورى

- سوزن نوع Desmos

- سوزن سه شعاعى

- سوزن کروى

 

بدن اسفنج شامل سه نوع سلول اصلی است :

1- سلول های پیناکوسیت

2- سلول های یقه دار : که با تاژک خود جریان آب را به داخل حفره بدنی هدایت می نمایند .

3- سلول های آموبوئید : که سلول های اسکلتی و سلولهای مربوط به تولید مثل سلولهای آموبوئید در یک ماتریکس با سلول های آزاد (ژل کلوئیدی ) قرار می گیرند .

 

پالئواکولوژى اسفنجها

گونه هاى مختلف اسفنج ها اغلب در آبهاى گرم و عمق کمتر از 180 متر ديده شده اند اما نمونه هايى از آنها نيز در عمق 5600 مترى يافته اند. اما بطور کلى در آبهاى گرم زيست مى کنند اما ممکن است (بندرت) در آبهاى سرد نيز ديده شوند.

 

اسفنجها را بر اساس ساختمان اسکلت درونی به 4 رده تقسیم می‌کنند :

1- رده اسفنجهای آهکی با اسپیکولهایی از جنس کربنات کلسیم مانند لوکوسولینا.

2- رده اسفنجهای شیشه‌ای با اسپیکولهای 6 محوری سیلیسی.

3- رده دمواسپونژیا متشکل از تارهای اسپونژین یا اسپیکولهای سیلیسی و یا هر دو.

4- رده اسکلرواسپونژیا با اسکلت داخلی آن مشابه با اسفنجهای معمولی.

 

ره بندى اسفنجها

- Class Demospongea :

اسکلت آنها از نوع اسپونجين يا ترکيبى از سيليس و اسپونجين است. اسپيکولها غالبا تک محورى، چهار محورى و يا چند محورى هستند اما هرگز بحالت سه محورى ديده نمى شوند. هر دو فرم اسپيکول از نظر اندازه ديده مى شود.

سن : کامبرين – عهد حاضر

 

- Class Hexactinellida:

اسفنج هايى با اسکلتى از اسپيکول هاى سيليسى که تقريبا هميشه سه محورى هستند و دو فرم مگا و ميکرواسپيکولر در آنها ديده مى شود.

 سن : کامبرين پسين – عهد حاضر

 

- Class Sclerospongea :

 اسفنج هايى با پايه آهکى، کلسيت و يا آراگونيت. اسکلت آنها ورقه اى شکل است. سيستم کانال از تعداد بسيار زيادى شاخه متصل بهم تشکيل شده (Leucon).

سن : اردويسين تايرمين – ترياس تا عهد حاضر

 

- Class Calcarea:

اسفنج هايى که داراى اسپيکول کلسيتى اند. يا داراى ديواره آهکى فاقد اسپيکول. اسپيکولها غالبا تک محورى يا چهار محورى و عموما جدا از يکديگرند. معمولا يکنوع اندازه از اسپيکول ها ديده مى شود.

سن : کامبرين – عهد حاضر

 

 - Class Stromatoporata :

قبلا اين رده را به شاخه کيسه تنان نسبت مى دادند (قبل از 1970). داراى يک پايه آهکى، اسکلت صفحه اى شکل، فاقد ميکرواسپيکولرهاى سيليسي.

سن : اردويسين – کرتاسه

 

+ نوشته شده در  شنبه نهم آذر 1387ساعت 14:36  توسط گیگ  | 

آناتومى اسفنج ها

 

اسفنج ها شامل حيوانات دريايى هستند كه شاخه پوريفرا ( porifera ) را تشكيل مى دهند و جزء جاندارلن ابتدايى مى باشند. توجه به گذشته اسفنج ها مشخص كرده كه نياكان اوليه آنها كوآنوفلاژله ها                  ( choanoflagellate ) هستند.

بررسى مراحل تكاملى به وضوح نشان داده است كه جد اسفنج ها از آغازيان آبزى بوده كه تشكيل كلنى داده و بعد به صورت سلولهاى يقه دار در اسفنج ها ظاهر شده اند.

در بدن يك اسفنج بافت يا اندام وجود ندارد ، بجاى آن هر يك از سلول ها مسئول فعاليت هاى خاصى براى زنده نگه داشتن اسفنج ها هستند. بعضى از اسفنج ها بر روى صخره ها مى رويند و رنگ هاى درخشانى دارند و بعضى از اسفنج ها شبيه گلدان هستند.

 

سيستم حركت : سلولهاى آميبى ( amoeboid cells ) همراه با فعاليت ديواره ابزار حركت براى انتقال مواد غذايى از سلولى به سلول ديگر را فراهم مى كند. براى مثال ، ممكن است بعضى از غذاها به سمت لايه اى از سلول هايى كه سطح را پوشانده است حركت كند و آنها از آن تغذيه كنند.

 

سيستم گوارشى : اسفنج ها داراى تغذيه فيلترى هستند ، اين بدين معنى است كه آنها زمانى كه بالغ مى شوند در يك مكان باقى مى مانند ، و غذا را به وسيله فيلتر كردن از روزنه هايش بدست مى آورند. ذرات ميكروسكوپى غذا را به وسيله آب آورده و سپس به وسيله سلول هاى يقه اى احاطه مى شوند ، سيستم گوارشى غذا را در ويزيكول هايى قرار مى دهد يا آنها را به سمت سلول هاى آميبى براى گوارش مى فرستد.

 

سيستم برون ريز : در اسفنج ها غده هاى درون ريز وجود ندارد ، اما آنها داراى غده هاى برون ريز هستند كه به سطح ترشح مى شوند . مطالعات در دو دهه گذشته نشان داده است كه اسفنج ها بيو توكسين هاى وسيعى را توليد مى كنند كه گاهى بسيار قوى است. براى مثال برخى از Tedania , neofibularia مى توانند جوشهاى دردناكى بر روى پوست انسان ها ايجاد كنند. بيوتوكسين يك ماده شيميايى است كه از حمله صيادان و همچنين آلوده شدن به وسيله ميكروبها جلوگيرى مى كند و به رقابت براى مكان با ديگر بى مهرگان شامل ascidians ، corales و حتى ديگر اسفنج ها كمك مى كند.

 

سيستم دفعى : يك منفذ اصلى در اسفنج ها وجود دارد كه براى وارد يا خارج شدن مواد استفاده مى شود.

 

سيستم ايمنى : در تمام اسفنج هاى دريايى تركيبى از anti- flammatory و antibiotic شناسايى شده است.

سيستم اسكلتى و ماهيچه اى : ديواره يك اسفنج از سه نوع سلول تشكيل شده است. سلولهاى بيرونى، سلول هاى اپيدرمى صاف هستند . سلول هاى درونى، سلول هاى يقه اى با تاژك هستند كه آب را در روزنه ها و قسمت مركزى به حركت در مى آورند و سرانجام آن را به وسيله منفذ بالايى كه در بدن قرار دارد و osculum ناميده مى شود ، به خارج مى راند و Mesohyle يك لايه ژلاتينى بين قسمت بيرونى بدن و spongocel در اسفنج ها ست. اسكلت در اسفنج ها شامل تكه هاى كوچك سوزنى شكلى به نام spicules   ( كه از كربنات كلسيم تشكيل شده است. ) و يا روزنه پروتئينى به نام sponging و يا تركيبى از هر دو است.

 

سيستم عصبى يا حسى : در اسفنج ها سيستم عصبى وجود ندارد. اما ثابت شده است كه سيگنال هاى الكتريكى در طول غشاء سلولها از يك طرف به طرف ديگر حركت مى كند.

 

سيستم توليد مثل : اسفنج ها داراى تكثير جنسى و غير جنسى هستند. آنها هرمافروديت                           ( hermaphroditic ) و يا جدا جنس اند. در توليد مثل جنسى تخم ها و اسپرم ها در آب رها و سپس بارور مى شوند ، نتيجه اين بارورى تشكيل زيگوت است كه به صورت يك لارو مژه دار كه مى تواند شنا و يك مكان جديدى را پيدا كند ، مى باشد. اسفنج ها همچنين به وسيله جوانه زدن تكثير مى شوند و محصول اين فرايند يك كلنى است كه مى تواند بزرگ شود. آنها قادر به ترميم خود هستند و همچنين مى توانند از قسمت كوچك يك اسفنج كامل را بسازند.

 

سيستم تنفسى : سلول هاى مختلف اكسيژنى كه در جريان آب عبورى وجود دارد را جذب مى كنند.

 

Sponges

Sponges are mainly marine animals that make up the phylum Porifera. They are the most primitive of all animals. Comparing gene sequences (with other animals) suggests that they may be very close to the "Animal Eve" called urmetazoan. Tracing the root further back, it is found that the choanoflagellates (the single-celled ancestors) have possessed many of the genes necessary for multicellularity already. Their evolutionary steps are clearly demonstrated from single-celled aquatic protists to colonies and then appear as the collar cells in sponges. A sponge does not have anything in their bodies that can be called tissues or organs. Instead each type of sponge cell is responsible for a different activity to keep the sponge or organs. Instead each type of sponge cell is responsible for a different activity to keep the sponge alive. Some sponges grow on rocks and are brightly colored. Sponges often are shaped like vases with a central cavity .

  • Circulatory - The amoeboid cells within the wall act as a circulatory device to transport nutrients from cell to cell. For example, they would pick up some food, move out to the sheets of cells that cover the surface, and feed them.
  • Digestive - Sponges are sessile filter feeders. This means that they remain in one place as an adult, and the food they acquire filters through the pores. Microscopic food particles brought by the water are engulfed by the collar cells and are digested by them in food vacuoles or they are passed to the amoeboid cells for digestion.
  • Exocrine - There are no endocrine glands in sponges. But they have exocrine glands that release a secretion to the surface. Studies over the last two decades have revealed that sponges produce a surprisingly broad spectrum of biotoxins, some of which are quite potent. A few, such as those of Tedania and Neofibularia can cause painful skin rashes in humans. Not only are those chemicals used to deter predators they are also helpful to prevent infection by microbes and to compete for space with other sessile invertebrates such as ascidians, corals and even other sponges.
  • Excretory - The main opening of a sponge is used as an exit to expel waste.
  • Immune - Compounds with anti-inflammatory, and antibiotic activity have been identified from many marine sponges.
  • Musculo-skeletal - The wall of a sponge contains 3 types of cells. The outer cells are flattened epidermal cells. The inner cells are collar cells with flagella, whose constant movement produces water currents that flow through the pores into the central cavity and out through the upper opening of the body, called the osculum. The mesohyl is a gelatinous layer between the outer body of the sponge and the spongocoel (the inner cavity). The "skeleton" of the sponge is composed of tiny needle-like splinters called spicules (composed of glass or calcium carbonate), a mesh of protein called spongin, or a combination of both.
  • Nervous and Sensory - None. But there is some evidence of electrical signals moving along the overall cell membrane.
  • Reproductive - Sponges can reproduce sexually or asexually. Sexual reproduction can be either hermaphroditic (organism having both sexes) or gonochoristic (separate sexes). The eggs and the sperms are released into the water, where fertilization occurs. Fertilization results in a zygote, which develops into a ciliated larva that may swim to a new location. Sponges also reproduce by budding, and this process produces whole colonies that can become quite large. Like many less-specialized organisms, sponges are capable of regeneration, or growth of a whole from a small part.
  • Respiratory - Various cells absorb oxygen from the passing water stream.  

http://universe-review.ca/R10-33-anatomy.htm

+ نوشته شده در  شنبه نهم آذر 1387ساعت 14:29  توسط گیگ  |